گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم ـ 30 سپتامبر سال 2000 و یک روز بعد از شروع انتفاضه دوم فلسطین تصویری از فلسطین در رسانه‌های جهان منتشر شد که خیلی زود به یکی از ماندگارترین تصاویر درگیری با رژیم صهیونیستی تبدیل شد.
محمد الدوره پسر 12ساله فلسطینی همراه پدرش در یکی از خیابان‌های غزه گرفتار تیراندازی شده بود. پدر تلاش می‌کرد فرزندش را پشت یک مانع بتنی پناه دهد و در همان حال، خودش را میان محمد و گلوله‌ها قرار داده بود. پسر گریه می‌کرد و پدر دست خود را تکان می‌داد، بعد از آن چند گلوله شلیک شد، جمال الدوره نتوانسته بود پسرش را از دست صهیونیست‌ها نجات دهد و همان جا محمد کشته شد.
تصویر جمال الدوره و پسرش محمد توسط طلال ابورحمه، فیلم‌بردار تلویزیون فلسطینی که به‌صورت مستقل در شبکه فرانسه2 فعالیت می‌کرد، فیلم‌برداری شد. تصاویر تلاش پدر برای محافظت از فرزندش به‌سرعت در سراسر جهان پخش شد و نام محمد الدوره را به یکی از نمادهای انتفاضه دوم تبدیل کرد.
26 سال از آن روز گذشته است، محمد اگر زنده مانده بود، امروز مردی 38 ساله بود، شاید خودش پدر شده بود اما زندگی محمد در همان 12سالگی متوقف شد.
محمد تنها کودک فلسطینی نبود که قربانی این درگیری شد، پیش از او هم کودکان زیادی در فلسطین کشته شده بودند، اسرائیل رکورددار کشتار کودکان در جهان است.
دیر یاسین، کودکان پیش از محمد
9 آوریل 1948 روستای دیر یاسین در نزدیکی قدس هدف حمله نیروهای ایرگون و لِحی قرار گرفت. روستا چهار صد نفر جمعیت داشت و در جریان حمله حدود یکصد و پنجاه زن و کودک و سالخورده کشته شدند. آن روزها هنوز خبری از دوربین‌های فیلم‌برداری و عکاسی نبود و تصاویری از آن فاجعه ثبت نشد اما خود صهیونیست‌ها می‌خواستند روایت این جنایت در سراسر فلسطین بپیچد.
ترس از تکرار چنین حملاتی موج آوارگی فلسطینیان را بعد 1948 تسریع کرد، این واقعه باعث شد بسیاری از اعراب از فلسطین مهاجرت کنند به‌صورتی که از هشتصدهزار عرب ساکن فلسطین در این مقطع، کمتر از دویست‌هزار نفر در فلسطین باقی ماندند.
بعد از کشتار گروهی از کودکان بازمانده روستا بدون پدر و مادر در قدس رها شدند. 55 کودک از بازماندگان دیر یاسین بعدها توسط هند الحسینی پیدا شدند. او آنها را در محلی جمع کرد که بعدها به یک مرکز نگهداری از کودکان تبدیل شد.
آن زمان هنوز محمد الدوره به دنیا نیامده بود، اما چند دهه بعد اسرائیل کودکانی دیگر را در سرزمینی دیگر مقابل چشم جهانیان کشت.
صبرا و شتیلا، کودکان در اردوگاه
16 سپتامبر 1982، ماجرا این بار به لبنان رسید. ارتش اسرائیل در جریان جنگ لبنان وارد بیروت شده بود و نیروهای سازمان آزادی‌بخش فلسطین از شهر خارج شده بودند، در چنین شرایطی، نیروهای فالانژ لبنان وارد دو اردوگاه فلسطینی صبرا و شتیلا شدند و با حمایت مستقیم اسرائیل و شخص آریل شارون کشتار غیرنظامیان آغاز شد.
مردان، زنان، سالمندان و کودکان قربانی شدند، آمار دقیق قربانیان همچنان محل اختلاف است اما گفته می‌شود تا 3500 نفر کشته شدند. شورای امنیت سازمان ملل همان زمان با ابراز انزجار از «کشتار غیرنظامیان و کودکان فلسطینی در بیروت» این واقعه را محکوم کرد.
کودکان صبرا و شتیلا هم مثل کودکان دیر یاسین پناهنده بودند، کودکانی که جنگ آنها را از خانههایشان دور کرده بود و اردوگاه قرار بود برایشان آخرین پناه باشد، اما اسرائیل در همان‌جا هم جانشان را گرفت.
غزه، وقتی کشتار تکرار شد
سال‌ها بعد، غزه به صحنه اصلی درگیری تبدیل شد. رژیم صهیونیستی جنگ‌های کوتاه و بلند بسیاری را بر فلسطینی‌ها و لبنانی‌ها تحمیل کرد و هر بار کودکان سهم بزرگی از قربانیان بودند. در جنگ 2008 و 2009 بیشتر از 330 کودک فلسطینی کشته شدند، چند سال بعد در جنگ 2014، شمار کودکان کشته‌شده به‌دست اسرائیل به بیشتر از 500 نفر رسید. سازمان ملل بعدها اعلام کرد که در جریان آن جنگ، دست‌کم 551 کودک فلسطینی توسط اسرائیل کشته شدند و بیشتر از 3400 کودک هم زخمی شدند.
در ماه مه 2021 جنگ دوباره به غزه برگشت، یازده روز بمباران و درگیری. اسرائیل 67 کودک فلسطینی را کشت،
و بعد اکتبر 2023 رسید، این بار دیگر با یک جنگ چندروزه طرف نبودیم، بمباران‌ها ادامه پیدا کرد و شمار کودکان کشته‌شده به رقمی رسید که با جنگ‌های قبلی قابل مقایسه نبود. بر اساس آخرین آمار منتشرشده از سوی یونیسف اسرائیل تا 30 ژوئن 2026 دست‌کم 21 هزار و هفتصد کودک را در نوار غزه کشت و حدود 45 هزار کودک زخمی شدند، بیشتر از 11 هزار کودک هم برای همیشه معلول شدند.
21700 کودک، این دیگر فقط داستان محمد الدوره نیست، تعداد کودکانی که در این سال‌ها توسط اسرائیل کشته شده‌اند آن‌قدر زیاد شده است که حتی نمی‌توان برای هر کدام یک تصویر ساخت،
کودکانی که زیر آوار خانههایشان ماندند، کودکانی که همراه خانواده‌های‌شان کشته شدند، کودکانی که در بیمارستان جان دادند و کودکانی که حتی فرصت رسیدن به بیمارستان را پیدا نکردند.
و کنار بمباران بحران غذا و دسترسی به نیازهای اولیه زندگی هم به یکی از مسائل اصلی غزه تبدیل شده است. دیوان کیفری بین‌المللی در نوامبر 2024، بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت را متهم به جنایت جنگی و نسل‌کشی در غزه کرد.
محمد، هنوز همان‌جا ایستاده است
26 سال از آن تصویر گذشته است، در این مدت، نسل‌های مختلفی از کودکان فلسطینی آمده‌اند و رفته‌اند، کودکانی که اسرائیل آنها را در دیر یاسین کشت، کودکانی که در صبرا و شتیلا قتل‌عام شدند و کودکانی که در جنگ‌های مختلف غزه قربانی شدند، سال‌ها گذشته است اما ارتش اسرائیل همچنان رکورددار کشتن کودکان در جهان است، محمد الدوره اگر زنده بود، امروز 38ساله بود، اما او همان جا در 12سالگی ماند.
آن روز دوربین توانست تصویرش را ثبت کند اما بعد از محمد هزاران کودک دیگر هم کشته شدند و در قاب هیچ دوربینی ثبت نشدند و تلخی ماجرا آن‌جاست که جهان همچنان در برابر جنایات اسرائیل یک نظاره‌گر منفعل است.
انتهای پیام/+