به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، محمد سواری، عضو شورای شهر رفیع (هویزه)، در نشست هم‌اندیشی احیای تالاب هورالعظیم با انتقاد از وضعیت معیشتی و زیرساختی منطقه اظهار کرد: مردم این منطقه نمی‌خواهند هویت تاریخی و ارتباط چند هزار ساله خود با تالاب را از دست بدهند؛ تالابی که از گذشته منبع تأمین معیشت خانواده‌ها بوده و بدون تحمیل هزینه‌های مستقیم به دولت، زمینه اشتغال و درآمد مردم را از طریق دامداری، کشاورزی، ماهیگیری و صنایع‌دستی فراهم می‌کرده است.
وی افزود: دامداری مردم منطقه در تأمین گوشت و لبنیات، کشاورزی در تولید برنج و گندم و حصیربافی و بوریا‌بافی در ایجاد اشتغال و صادرات محصولات به کشورهای حاشیه خلیج فارس نقش داشته است. این فعالیت‌ها به‌صورت خانوادگی انجام می‌شد و زنان و مردان منطقه نیز در آن مشارکت داشتند.
سواری با اشاره به تجربه‌های تلخ مردم از فعالیت‌های توسعه‌ای در منطقه گفت: مردم تالاب‌نشین هم از فعالیت‌های نفتی و هم از برخی تصمیمات حوزه آب و برق آسیب دیده‌اند. در سیل سال 1398، تصمیم‌هایی که بدون توجه کافی به نظر کارشناسان محلی و تجربه اهالی اتخاذ شد، مشکلاتی برای روستاها و شهرهای منطقه ایجاد کرد و حتی به صدور چندباره حکم تخلیه برای ساکنان انجامید.
عضو شورای شهر رفیع با اشاره به استقرار چندین میدان نفتی و یک پالایشگاه در منطقه تصریح کرد: مردم می‌پرسند استقرار هفت میدان نفتی و یک پالایشگاه خلیج فارس، به‌جز پروژه میدان نفتی سهراب، چه دستاوردی برای مناطق ما داشته است؟ اشتغال جوانان حق مسلم مردم بومی است، اما در این زمینه نیز بی‌انصافی شده و تجمعات روزانه جوانان مقابل فرمانداری و استانداری، به گفته آنان، نتیجه‌ای جز بازداشت برخی معترضان و شکایت شرکت نفت نداشته است.
وی ادامه داد: مردم با اصل توسعه مخالف نیستند، اما وقتی فعالیت‌های گذشته به تالاب آسیب زده، معیشت مردم را مختل کرده و تعهدات اجتماعی نیز به‌درستی اجرا نشده است، طبیعی است که نسبت به توسعه جدید نگرانی داشته باشند. بسیاری از مناطق ما از ابتدایی‌ترین امکانات فرهنگی، خدماتی و تفریحی محروم‌اند و حتی سرویس مدارس نیز به‌طور مناسب تأمین نمی‌شود.
افت تحصیلی و محرومیت از خدمات درمانی
سواری با اشاره به مشکلات آموزشی منطقه گفت: دانش‌آموزان با محدودیت‌هایی در انتخاب رشته مواجه‌اند و برخی مدارس از امکانات مناسب سرمایشی و گرمایشی محروم هستند. سال گذشته نیز به گفته وی، از مجموع 9 ماه سال تحصیلی، مدارس منطقه به دلیل دود و ریزگردها تنها 86 روز به‌صورت حضوری فعالیت کردند.
وی افزود: با وجود تربیت نیروهای متخصص در رشته‌های پزشکی، مهندسی، پتروشیمی و فرهنگیان، برخی از این افراد به دلیل آلودگی و شرایط نامناسب زندگی، منطقه را برای سکونت مناسب نمی‌دانند و این وضعیت به مهاجرت نیروهای تحصیل‌کرده منجر شده است.
عضو شورای شهر رفیع با انتقاد از کمبود امکانات درمانی بیان کرد: فاصله منطقه ما تا نزدیک‌ترین بیمارستان حدود 45 کیلومتر است؛ موضوعی که می‌تواند برای بیماران اورژانسی خطرآفرین باشد. مردم منطقه که از خشکی تالاب و آلودگی‌ها آسیب می‌بینند، از امکانات درمانی کافی، آزمایشگاه و خدمات پزشکی متناسب با نیازهای خود برخوردار نیستند.
وی همچنین خواستار توجه به وضعیت فاضلاب شهری، بهبود زیرساخت‌های جاده‌ای و شهری و ایجاد مشوق‌هایی برای حضور پزشکان و معلمان در منطقه شد و تأکید کرد که مسئولیت اجتماعی شرکت‌های نفتی باید به حل مشکلات واقعی مردم منجر شود.
انتقاد از عملکرد پروژه نفتی سهراب
سواری با اشاره به تجربه خود در شورای شهر درباره پروژه میدان نفتی سهراب گفت: فاز نخست این پروژه دستاورد ملموسی برای مردم نداشت و نه‌تنها مشکلات پیشین را حل نکرد، بلکه به گفته مردم، مشکلات دیگری نیز به منطقه اضافه کرد.
وی افزود: پیش از آغاز فعالیت پروژه، وعده داده شده بود که فرصت‌های شغلی متعددی برای مردم ایجاد شود و بیکاری در منطقه کاهش یابد، اما این وعده‌ها به‌طور کامل محقق نشده است. حتی برای برخی مشاغل خدماتی، از جمله آبدارچی، مراحل مصاحبه و آزمون در نظر گرفته می‌شود، اما از نیروهای تحصیل‌کرده منطقه برای مشاغل اداری استفاده کافی نمی‌شود.
عضو شورای شهر رفیع با اشاره به اختلافات ایجادشده میان مردم و پروژه گفت: برخلاف اظهارات مطرح‌شده درباره تعامل مناسب پروژه با مردم، تعدادی از جوانان منطقه با پرونده‌های قضایی مواجه شده‌اند. همچنین تردد ماشین‌آلات سنگین در نزدیکی منازل مسکونی، به گفته برخی ساکنان، موجب ترک‌خوردگی خانه‌ها شده و شماری از اهالی در این زمینه شکایت کرده‌اند.
وی با اشاره به تفاهم‌نامه‌های مطرح‌شده میان پروژه و شبکه بهداشت و درمان و آتش‌نشانی شهرداری گفت: پرسش ما این است که شرکتی که امکانات مستقل و مستقر درمانی و آتش‌نشانی ندارد، چگونه می‌تواند در این حوزه‌ها طرف تعامل باشد؟ همچنین این شرکت در ارزیابی زیست‌محیطی خود، تأثیر پروژه سهراب بر سلامت مردم منطقه را مثبت اعلام کرده است؛ در حالی که مردم خواستار ارزیابی‌های میدانی و واقع‌بینانه از پیامدهای فعالیت‌های نفتی هستند.
سواری تأکید کرد: باید مشخص شود که در تصمیم‌گیری‌ها، پروژه نفتی در اولویت است یا سلامت و زندگی مردم. اگر این پروژه ملی است، مردم منطقه نیز بخشی از ملت ایران هستند و نباید از پیامدهای آن متضرر شوند.
درآمد نفتی و ضرورت اجرای تعهدات اجتماعی
عضو شورای شهر رفیع با اشاره به اظهارات مدیرعامل شرکت مهندسی و توسعه نفت درباره درآمدهای حاصل از فعالیت‌های نفتی گفت: طبق اظهاراتی که از آقای زارعی نقل شده، تولید میدان‌های نفتی واقع در محدوده تالاب در سال 1404 حدود 40 میلیارد دلار برای کشور درآمدزایی داشته و برای پنج سال آینده نیز حدود 42 میلیارد دلار درآمد دیگر پیش‌بینی شده است. پرسش مردم این است که با وجود چنین ظرفیت اقتصادی، چرا مناطق میزبان از امکانات و زیرساخت‌های متناسب برخوردار نیستند؟
وی با تأکید بر نقش زنان در اقتصاد محلی گفت: فعالیت‌های سنتی منطقه به‌صورت خانوادگی انجام می‌شود و زنان تالاب‌نشین نیز در این چرخه اقتصادی سهم دارند؛ موضوعی که در برنامه‌ریزی‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مشاغل در صورت حفظ تالاب و تأمین حقابه می‌توانند همچنان منبع درآمد خانواده‌ها باشند.
سواری با اشاره به تلاش برای معرفی رفیع به‌عنوان شهر تالابی اظهار کرد: تحقق این هدف به پیش‌نیازهایی نیاز دارد که تأمین هزینه‌های آن از توان مالی شهرداری و دهیاری‌های منطقه خارج است. پیشنهاد ما این است که شرکت نفت در چارچوب مسئولیت اجتماعی خود، از این طرح حمایت کند و زمینه معرفی و ثبت رفیع به‌عنوان شهر تالابی را فراهم آورد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: مطالبه اصلی مردم، حفظ هورالعظیم و تأمین حقابه آن است تا بتوانند از طریق دامداری، کشاورزی، صیادی، نی‌بری و حصیربافی به زندگی خود ادامه دهند. انتظار داریم شرکت نفت به تعهدات اجتماعی خود عمل کند و منابع لازم را برای بهبود شرایط مناطق آسیب‌دیده و متأثر از فعالیت‌های نفتی اختصاص دهد؛ زیرا مردم منطقه دیگر توان تحمل این میزان از بی‌توجهی را ندارند.
انتهای پیام/