به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، برنج به عنوان یکی از اقلام استراتژیک در سبد غذایی خانوارهای ایرانی، جایگاه ویژه‌ای در امنیت غذایی کشور دارد؛ محصولی که کشت آن سنتاً در استان‌های شمالی کشور متمرکز بوده، اما با تغییرات اقلیمی، اصلاح الگوی کشت و بهره‌گیری از پتانسیل‌های منطقه‌ای، سال‌هاست که در برخی مناطق مستعد آذربایجان شرقی نیز با موفقیت کشت می‌شود. در شرایطی که سرانه مصرف برنج در کشور بالاتر از میانگین جهانی قرار دارد، توجه به ظرفیت‌های تولید محلی، توسعه مکانیزاسیون، مدیریت بهینه منابع آب و خاک و ارتقای بهره‌وری در مناطق برنج‌خیزی چون شهرستان میانه، نه تنها به پایداری تولید کمک می‌کند، بلکه نقش بسزایی در کاهش وابستگی به واردات و تقویت امنیت غذایی پایدار ایفا می‌نماید.
جلال رحیم‌زاده، مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی در گفت‌وگو با خبرنگاران با اشاره به ظرفیت‌های زراعت برنج در آذربایجان شرقی اظهار کرد: براساس برآوردهای انجام‌شده، سطح زیرکشت برنج استان در سال 1405 حدود 9 هزار و 500 هکتار است و با احتساب میانگین عملکرد پیش‌بینی‌شده 5 هزار و 200 کیلوگرم شلتوک در هکتار، میزان تولید این محصول به حدود 49 هزار و 400 تن می‌رسد.
وی افزود: با در نظر گرفتن راندمان تبدیل شلتوک به برنج سفید، میزان برنج سفید قابل استحصال استان بین 29 هزار و 640 تا 33 هزار و 98 تن برآورد می‌شود که با فرض راندمان تبدیل 65 درصدی، این میزان به حدود 32 هزار و 110 تن برنج سفید خواهد رسید. این ارقام برآورد محاسباتی هستند و میزان نهایی تولید برنج سفید به کیفیت دانه، رطوبت محصول، میزان شکستگی و راندمان واحدهای شالیکوبی بستگی دارد.
رحیم‌زاده با بیان اینکه شهرستان میانه جایگاه نخست تولید برنج استان را به خود اختصاص داده است، گفت: در سال 1405، سطح زیرکشت برنج در این شهرستان حدود 6 هزار و 500 هکتار برآورد شده و پیش‌بینی می‌شود تولید شلتوک آن به 33 هزار و 800 تن برسد. با فرض راندمان تبدیل 65 درصدی، میزان برنج سفید قابل استحصال از این مقدار شلتوک حدود 22 هزار تن خواهد بود.
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی ادامه داد: پس از شهرستان میانه، شهرستان‌های خداآفرین، هوراند، کلیبر، جلفا، اهر و ترکمانچای از دیگر مناطق برنج‌خیز استان به شمار می‌روند که در تولید این محصول نقش دارند.
وی با اشاره به ارقام مورد استفاده در شالیزارهای استان اظهار کرد: ارقام علی‌کاظمی، هاشمی و ارقام محلی در مناطق مستعد استان کشت می‌شوند. انتخاب رقم مناسب با توجه به شرایط اقلیمی، دسترسی به منابع آب، طول دوره رشد و ویژگی‌های کیفی محصول، نقش مهمی در پایداری تولید و ارتقای کیفیت برنج دارد.
رحیم‌زاده همچنین از فعالیت 160 دستگاه نشاکار و 230 دستگاه کمباین برنج در شهرستان‌های استان خبر داد و افزود: توسعه مکانیزاسیون و استفاده مناسب از ماشین‌آلات کشاورزی می‌تواند به کاهش هزینه‌های تولید، افزایش سرعت عملیات زراعی و کاهش ضایعات برداشت کمک کند.
وی با تأکید بر ضرورت صیانت از منابع آب و خاک خاطرنشان کرد: مدیریت اصولی مصرف آب، استفاده از بذر سالم و خالص، تغذیه متعادل گیاه، کنترل تلفیقی آفات و بیماری‌ها و رعایت تناوب زراعی از مهمترین الزامات پایداری تولید برنج است. کشت پیوسته برنج در یک زمین، بدون ارزیابی وضعیت خاک و مدیریت مناسب بقایای گیاهی و منابع آب، می‌تواند در بلندمدت موجب افت کیفیت خاک و افزایش فشار علف‌های هرز و عوامل بیماری‌زا شود.
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی تصریح کرد: افزایش بهره‌وری در زراعت برنج صرفاً با افزایش سطح زیرکشت محقق نمی‌شود، بلکه باید با مدیریت علمی مزارع، رعایت اصول به زراعی از جمله انتخاب تاریخ کشت و روش کشت مکانیزه و خشکه کاری و توصیه کودی متناسب با نیاز گیاه براساس آزمون خاک، بهبود مدیریت آب و ارتقای روش‌های خشک‌کردن و شالیکوبی، اجرای تناوبی زراعی، ضمن حفظ درآمد کشاورزان، کیفیت محصول و توان تولیدی اراضی نیز حفظ شود.
وی با بیان اینکه سرانه مصرف سالانه برنج در ایران حدود 35 تا 40 کیلوگرم برای هر نفر برآورد می‌شود؛ در حالی که میانگین جهانی آن حدود 20 تا 25 کیلوگرم است افزود: تغییر الگوی غذایی، شهرنشینی، نوسانات قیمت و شرایط اقلیمی از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر میزان مصرف و انتخاب میان برنج داخلی و وارداتی تأثیر بگذارند. در این شرایط، افزایش بهره‌وری تولید داخلی، کاهش ضایعات و مدیریت پایدار منابع آب و خاک، از محورهای مهم تقویت امنیت غذایی کشور به شمار می‌روند.
انتهای پیام/