به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، روز دوم از چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران در حالی سپری شد که انتظامات جشنواره کمی نسبت به موضوع پوشش و حجاب جدیت بیشتری نشان دادند؛ هرچند عدم پایبندی به قوانین از سوی برخی حاضران در محل جشنواره متأسفانه فضای نامناسبی را برای این رویداد فرهنگی ایجاد کرده است.
تشریفات و مسئولین اجرایی جشنواره هنگام ورود با افرادی که قصد دارند پروتکل‌های جشنواره را رعایت نکنند تذکر داده و برخورد می‌کنند. حتی برای افرادی که همراه خود شال یا روسری نداشتند نیز روسری اهدا شده تا کسی برای ورود مشکل نداشته باشد. اما گویا درب ورودی جشنواره مرزی است که بعد از عبور از آن، دیگر الزام و اجرای قوانین اهمیت ندارد. اینجاست که اهمیت ضوابط و قوانین نه فقط در هنگامه ورودی جشنواره بلکه در تمام لحظات اهمیت پیدا می‌کند.
مدیرعامل خانه سینما که از اعضای داوران جشنواره فیلم کوتاه تهران هم هست، در صحبت‌هایی که شب گذشته در نشست تخصصی خود داشت نکات جالبی را بیان کرد که بی‌نسبت با موضوع این گزارش نیست. همایون اسعدیان درباره خطوط قرمز در فیلمسازی و سینمای کشور گفت عبور از خط قرمزها برای عده‌ای فضیلت شده، درحالی‌که بزرگان سینما هیچ‌گاه از خط قرمزها عبور نکردند.
وی افزود: ما در شرایطی زندگی کرده‌ایم که خط قرمزهای بسیاری را تجربه کرده‌ایم و به همین دلیل تلاش داریم خودمان را نشان دهیم. عبور از این خط قرمزها برایمان فضیلت شده است. مبنای امروز این شده که کارهایی پذیرفته شوند که از خط قرمز عبور می‌کنند. اصغر فرهادی، کیارستمی و فیلمسازان بزرگ اتفاقاً هیچ‌گاه از خط قرمزها عبور نکرده‌اند، بلکه نگاه انسانی جذابی داشته‌اند.
صحبت‌های این کارگردان سینما و تلویزیون که از قضا انتقادات همیشگی نسبت به جریان رسمی کشور دارد نشان می‌دهد عدم رعایت هنجارها و یا به اصطلاح خطوط قرمزها نشانه شجاعت و یا حرفه‌ای‌گری نیست. سال گذشته نیز بهروز شعیبی دبیر جشنواره فیلم کوتاه تهران نیز در نشست خبری خود گفت فیلم بی‌حجاب ساختن را شجاعت نمی‌داند بلکه در درام جسارت داشتن جذاب است. اسعدیان نیز به همین نکته در انتهای حرف خود اشاره کرد که با نگاه و درام انسانی باید جذابیت داشت.
باید به علاقمندان سینما و فیلم کوتاه یادآور شد عدم رعایت هنجارهای فرهنگی، دینی و قانونی نشانه فضیلت و یا شجاعت نیست بلکه بیشتر مایه نابسامانی و بی‌انضباطی است.
تا امروز، فیلم‌های جشنواره نتوانسته‌اند شگفتنی بیافرینند. سال‌های پیش دو یا سه فیلم میان تماشاگران سروصدایی می‌کردند و به عنوان آثار برتر از آنها یاد می‌شد. اما امسال و تا اینجای کار، آثار بیشتر ایده‌هایی هستند که جای کار بیشتری دارند. شاید شرایط جنگی و مسائل فرعی آن باعث شده کارها از کیفیت لازم برخوردار نباشند.
نگارنده چند فیلم را روز گذشته دید که کارگردان برای پر کردن خلأ مفهومی و روایی خود ناچار به نوشتار انتهای فیلم به اندازه چند پاراگراف شده تا بتواند حرف خود را برای بیننده مفهوم‌سازی کند.
انتهای پیام/