به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، زعفران که در ادبیات اقتصادی و کشاورزی جهان از آن با عنوان «طلای سرخ» یاد می‌شود، یکی از ارزشمندترین محصولات کشاورزی است که سازگاری فوق‌العاده‌ای با اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک دارد. این گیاه پیازدار به دلیل نیاز بسیار ناچیز به آب، به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی در تغییر الگوی کشت و مقابله با بحران‌های کم‌آبی در مناطق مختلف کشور مطرح است.
پیاز زعفران پس از کشت در زمین، قادر است بین 7 تا 10 سال در خاک باقی بماند و بدون نیاز به شخم‌زنی سالانه، محصول دهد. این ویژگی منحصر‌به‌فرد هزینه‌های آماده‌سازی زمین و کاشت مجدد را به شدت کاهش داده و بهره‌وری اقتصادی مزرعه را در بلندمدت به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.
در این خصوص علیرضا رضایی مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ماهنشان در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در زنجان، با اشاره به ضرورت تغییر الگوی کشت و حرکت به سمت محصولات کم‌آب‌بر و با ارزش اقتصادی بالا اظهار داشت: در راستای مدیریت بهینه منابع آبی و افزایش بهره‌وری، در حال حاضر 45 هکتار از اراضی کشاورزی این شهرستان به زیر کشت زعفران رفته است.
مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ماهنشان با تأکید بر اینکه زعفران به عنوان یکی از محصولات استراتژیک و ارزشمند نقش بسزایی در ارتقای درآمد کشاورزان دارد، افزود: با توجه به اقلیم مستعد منطقه و نیاز آبی بسیار پایین این محصول، توسعه سطح زیرکشت آن چشم‌انداز نوینی را در رونق اقتصادی بخش کشاورزی ماهنشان رقم زده است.
وی خاطرنشان کرد: کارشناسان و متخصصان این مدیریت با ارائه خدمات تخصصی، مشاوره‌ای و ترویجی، تمامی حمایت‌های لازم را از بهره‌برداران در مراحل داشت، برداشت و فرآوری اصولی این محصول به عمل می‌آورند تا زنجیره ارزش تولید «طلای سرخ» در منطقه بیش از پیش تقویت شود.
فصل کاشت پیاز زعفران معمولاً از اواخر خردادماه آغاز شده و تا شهریورماه ادامه می‌یابد. پیازها در اعماق مشخصی از خاک کاشته می‌شوند تا در برابر سرمای زمستان و گرمای تابستان محافظت شوند؛ این در حالی است که بیشترین میزان نیاز آبی گیاه در ماه‌های پاییز و زمستان صورت می‌گیرد که با نزولات آسمانی هم‌زمان است.
زمان برداشت زعفران که به «گلچین کردن» معروف است، معمولاً در ماه آبان و در ساعات اولیه بامداد پیش از طلوع آفتاب انجام می‌شود. چیدن گل‌ها پیش از باز شدن کامل آن‌ها، نقش بسیار مهمی در حفظ عطر، رنگ، اسانس و کیفیت نهایی محصول دارد و کارگری بالایی را در فصل پاییز به خود اختصاص می‌دهد.
فرآوری و جداسازی کلاله از گلبرگ‌ها نیازمند دقت، مهارت و رعایت اصول بهداشتی است. پس از جداسازی، خشک کردن اصولی کلاله‌ها با روش‌های استاندارد مدرن یا سنتی باعث می‌شود تا زعفران تولید شده بالاترین استانداردها را برای حضور در بازارهای داخلی و صادراتی به دست آورد.
علاوه بر ارزش بالای اقتصادی و ارزآوری مناسب برای کشور، صنعت زعفران به دلیل پتانسیل بالا در ایجاد اشتغال فصلی و پایدار روستایی، نقش بسزایی در مهاجرت‌گریزی روستاییان و توانمندسازی اقتصادی خانوارهای بهره‌بردار به ویژه زنان روستایی در مراحل برداشت و پاک کردن محصول دارد.
انتهای پیام/