به گزارش خبرگزاری تسنیم؛ در روزهایی که پرچم‌های سیاه بر در و دیوار شهرها بالا می‌رود و صدای نوحه‌خوانی از بلندگوهای مساجد و شبکه‌های اجتماعی به گوش می‌رسد، ایام فاطمیه بیش از هر زمان دیگری در فضای رسانه‌ای حاضر است. اما پرسش اساسی اینجاست که آیا این حضور، تنها برای بازتولید سوگواری است یا می‌تواند به بستری برای بصیرت تبدیل شود؟
از این منظر، فاطمیه، یادآور مظلومیت حضرت زهرا(س) است، مظلومیتی که نه فقط در خانه، بلکه در عرصه قدرت و تاریخ رخ داد. رسانه امروز می‌تواند این مظلومیت را به سطحی از آگاهی جمعی برساند که فراتر از اشک و ماتم باشد.
ایام فاطمیه در سنت شیعی دوره‌ای است که روایت تاریخ با عواطف دینی گره خورده است. شهادت حضرت زهرا(س)، نه صرفاً یک واقعه شخصی، بلکه نمادی از مقاومت در برابر تحریف حقیقت و غصب حق است. این واقعه پرسش‌هایی بنیادین درباره عدالت، ولایت، جایگاه زن در جامعه اسلامی و مسئولیت نخبگان را پیش می‌کشد. با این حال در فضای رسانه‌ای معاصر، ایام فاطمیه اغلب در قالب تصاویر سوگوارانه، کلیپ‌های احساسی و برنامه‌های تکراری خلاصه میشود. از همین رو، این رویکرد، هرچند ریشه در عشق و ارادت دارد، اما خطر سطحی‌سازی را نیز به همراه می‌آورد و رسانه اگر تنها به نمایش اشک بسنده کند، از ظرفیت عمیق‌تر این ایام غافل می‌ماند.
رسانه در عصر حاضر، قدرت بی‌سابقه‌ای در شکل‌دهی به حافظه جمعی دارد. شبکه‌های اجتماعی، تلویزیون و پلتفرم‌های دیجیتال این امکان را می‌دهند که روایت ایام فاطمیه به میلیون‌ها نفر برسانند. اما این قدرت دو لبه است؛ از یک سو می‌تواند داستان مظلومیت حضرت زهرا(س) را زنده نگه دارد و نسل‌های جدید را با آن آشنا سازد، و از سوی دیگر ممکن است به تکرار بی‌عمق و تجاری‌سازی عواطف دینی منجر شود. بنابراین، وقتی محتوای رسانه‌ای تنها بر گریه و ناله تمرکز کند، مخاطب به جای اندیشیدن به چرایی این مظلومیت در چرخه احساسات لحظه‌ای گرفتار میشود و بصیرت، دقیقاً در نقطه‌ای آغاز میشود که عاطفه به اندیشه پیوند می‌خورد. بصیرت در ایام فاطمیه به معنای درک لایه‌های پنهان تاریخ است. حضرت زهرا(س) در خطبه فدکیه، نه تنها از حق خود دفاع کرد، بلکه منظومه‌ای از معارف را درباره توحید، نبوت، امامت و عدالت اجتماعی ارائه داد. این خطبه، سندی تاریخی است که نشان می‌دهد زن مسلمان می‌تواند در بالاترین سطوح معرفتی و سیاسی سخن بگوید.
رسانه امروز اگر به جای تمرکز بر جنبه‌های عاطفی، به بازخوانی این خطبه و تحلیل محتوای آن بپردازد، مخاطب را از سوگواری به سطح فهم می‌رساند. بنابراین، بصیرت یعنی دانستن اینکه مظلومیت فاطمه زهرا(س)، ادامه مظلومیت حقیقت در برابر قدرت است، قدرتی که گاه با نام دین، دین را تحریف می‌کند.
رسانه می‌تواند این بصیرت را از چند مسیر تقویت کند. نخست؛ تولید محتوای تحلیلی که وقایع تاریخی را در بستر سیاسی و اجتماعی آن دوره بررسی کند. دوم؛ پرداختن به ابعاد شخصیتی حضرت زهرا(س) که فراتر از تصویر قربانی است، چرا که ایشان عالمه، مجاهده و الگوی مقاومت بود. سوم؛ ایجاد فضای گفت‌وگو درباره مسائل معاصر که ریشه در همان پرسش‌های ایام فاطمیه یعنی جایگاه زن، عدالت اجتماعی، مسئولیت نخبگان و خطر تحریف دین دارند. بنابراین، وقتی رسانه این لایه‌ها را باز کند، سوگواری به ابزاری برای بیداری تبدیل میشود.
یکی از چالش‌های جدی، تجاری‌سازی و سطحی‌سازی ایام فاطمیه در فضای مجازی است. کلیپ‌های کوتاه احساسی هرچند ممکن است لحظه‌ای توجه را جلب کنند، اما عمق لازم را ندارند. الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی، محتوای احساسی را بیشتر ترویج می‌کنند و محتوای فکری را به حاشیه می‌رانند. در نتیجه، مخاطب به جای تفکر درباره پیام ایام فاطمیه به مصرف‌کننده عواطف تبدیل میشود و این امر خطر تهی‌سازی آیینهای دینی را افزایش می‌دهد.
ایام فاطمیه فرصتی برای بازاندیشی درباره نقش زن در جامعه است. حضرت زهرا(س) در شرایطی که بسیاری از حقوق وی نادیده گرفته شد، نه سکوت کرد و نه تسلیم شد، بلکه ایشان با سخن و عمل خود نشان دادند که زن مسلمان می‌تواند در عرصه عمومی حاضر باشد و از حق خود دفاع کند. از همین رو، رسانه امروز اگر این جنبه را برجسته کند، می‌تواند الگویی قدرتمند برای زنان معاصر ارائه دهد، الگویی که نه بر اساس شعارهای وارداتی، بلکه برخاسته از سنت اصیل اسلامی است.
از سوی دیگر، ایام فاطمیه یادآور خطر تحریف تاریخ است. روایت‌های رسمی قدرت در طول تاریخ، گاه تلاش کرده‌اند چهره حضرت زهرا(س) را کم‌رنگ کنند یا واقعه را به حاشیه برانند. اما رسانه امروز، با دسترسی به منابع متنوع و امکان نقد می‌تواند در برابر این تحریف بایستد و کارهایی نظیر تولید مستندهای تاریخی دقیق، مصاحبه با پژوهشگران و انتشار متون اصیل بخشی از این مسئولیت است.
رسانه همچنین می‌تواند ایام فاطمیه را به گفت‌وگویی میان‌نسلی تبدیل کند. نسل جوانی که در فضای دیجیتال زندگی می‌کند، نیازمند روایتی است که با زبان و دغدغه‌های امروز سازگار باشد. البته این به معنای ساده‌سازی نیست بلکه به معنای ترجمه مفاهیم عمیق به زبان معاصر است. پرسش‌هایی مانند عدالت چیست؟ مقاومت چگونه ممکن است؟ و زن در جامعه دینی چه جایگاهی دارد؟ می‌توانند از دل ایام فاطمیه استخراج شوند و به موضوعات زنده تبدیل گردند، و هنگامی که این پیوند برقرار شود، فاطمیه به منبعی برای اندیشیدن مداوم تبدیل میشود.
در نهایت، حرکت از سوگواری به بصیرت، نیازمند اراده رسانه‌ای و مخاطب است. رسانه باید محتوایی تولید کند که پرسش‌برانگیز باشد و مخاطب هم باید از مصرف‌کننده منفعل به جست‌وجوگر فعال تبدیل شود. ایام فاطمیه، اگر درست روایت شود، می‌تواند آیینهای باشد که نه تنها گذشته را نشان می‌دهد، بلکه آینده را نیز روشن می‌کند و در این آیینه، اشک و اندیشه با هم می‌آمیزند و از دل مظلومیت، آگاهی زاده میشود. از همین رو، فاطمیه در عصر رسانه فرصتی برای بازتعریف رابطه میان دین، تاریخ و جامعه است و اگر این فرصت به سوگواری محدود بماند، سرمایه معرفتی عظیمی از دست می‌رود، اما اگر به بصیرت منجر شود، نه تنها یاد حضرت زهرا(س زنده می‌ماند، بلکه پیام وی در زندگی امروز جاری می‌گردد. بنابراین، در این میان رسانه، می‌تواند واسطه‌ای باشد که از اشک به آگاهی و از ماتم به مقاومت هدایت کند و این همان مسیری است که ایام فاطمیه برای همیشه پیش روی ما نهاده است.
انتهای پیام/