به گزارش خبرگزاری تسینم از شیراز، سردار زهرایی، مسئول سازمان بسیج سازندگی، در نشست توجیهی طرح کمربسته که با حضور جهادگران فارس برگزار شد، با تبیین الگوی جدید «شبکه‌سازی کنشگران»، از تغییر رویکرد این نهاد از «پروژه‌محوری» به «انسان‌محوری و ظرفیت‌محوری» خبر داد و اظهار داشت: هدف اصلی، تبدیل نیروی بالقوه مردم به «کنشگران کمربسته» است تا با ایجاد شبکه‌های خودجوش در سطح روستاها و محلات، بار مسئولیت را از دوش دولت برداشته و فرآیند «جامعه‌پردازی» را به جریان بیندازد.
وی، مفهوم «کمربسته بودن» را فراتر از یک واژه نظامی، به عنوان یک «وضعیت عملیاتی-معنوی» تعریف، و تصریح کرد: کمربسته بودن یعنی داشتنِ سه رکن: آمادگی همیشگی، اراده پولادین و حضور مؤثر در میدان. ما در این رویکرد جدید، به دنبال آن هستیم که چرخش را از “بسیجیِ بالقوه” (کسی که تنها ثبت‌نام کرده یا داوطلب است) به سمت “کنشگر فعال” (کسی که به فعلیت رسیده و مسئولیت‌پذیر است) تغییر دهیم.
سردار زهرایی افزود: این فرآیند، هزینه‌های حکمرانی را کاهش می‌دهد؛ چرا که وقتی مردم مسئولیت‌پذیر شوند، بار سنگین پیشرفت و ساخت‌وساز که در جنگ تمام‌عیار امروز از عهده تک‌تک دولت‌ها خارج است، بر دوش خودِ مردم و شبکه‌های کنشگر قرار می‌گیرد.
استراتژی عملیاتی: مدیریت گلوگاه‌ها و کنشگری از پایین به بالا
مسئول سازمان بسیج سازندگی کشور با تشریح مدل عملیاتی جدید، بر اهمیت «حضور در گلوگاه‌ها» تأکید کرد.
وی گفت: ما نمی‌خواهیم با ورود مستقیم پول و دستور از بالا، وارد عرصه‌ها شویم؛ بلکه باید از پایین، نیاز مردم را به دغدغه دولت تبدیل کنیم. در گلوگاه‌هایی که مردم با مشکل مواجه هستند (مانند نیاز به تجهیزات کشاورزی یا زیرساخت‌های روستایی)، کنشگران کمربسته باید با استفاده از پلتفرم‌های موجود، مسئله را حل کنند.
سردار زهرایی ادامه داد: در این راستا، مدل «قرارگاه‌های عملیات جهادی شهرستان» را معرفی می کنیم که این قرارگاه‌ها لزوماً یک نهاد رسمی جدید نیستند، بلکه می‌توانند هر گروه یا تعاونی پویایی باشند که توانایی مدیریت بحران و حل مسائل محلی را داشته باشند.
مسئول سازمان بسیج سازندگی کشور، نقش «قرارگاه سازندگی پیشرفت» را در سطح شهرستان، به عنوان هماهنگ‌کننده و پشتیبان این نیروهای مردمی تعریف کرد.
از روستای خرماکلا تا توسعه پایدار
سردار زهرایی برای تبیین موفقیت این الگو، به تجربه توسعه در روستای «خرماکلا» اشاره کرد و با اشاره به نقش یک «کنشگر محلی» (آقای نادعلی‌زاده)، توضیح داد: چگونه یک شبکه خودجوش توانسته است از یک روستای فاقد امکانات، به قطب صادرات لیمو با درآمد بسیار بالا تبدیل شود.
وی افزود: در این روستا، شاهد یک شبکه کامل هستیم؛ از ایجاد تعاونی و تسهیلات بانکی گرفته تا ایجاد پایگاه‌های آموزشی و مدرسه با ظرفیت بالا. این یعنی وقتی یک “کمربسته” در سطح محلی شناسایی و توانمند شود، نه تنها یک پروژه، بلکه یک “چرخه حیات اقتصادی و اجتماعی” ایجاد می‌کند که اثرات آن نسل‌ها را در بر می‌گیرد.
فراخوان برای ساخت شبکه کنشگری
مسئول سازمان بسیج سازندگی کشور با تأکید بر لزوم استفاده از ظرفیت‌های موجود در نهادهایی نظیر هیئت‌های مذهبی، نهضت‌های اجتماعی و سازمان‌های امدادی، خواستار آن شد که نیروهای بسیج، به دنبال «کشف کنشگران» در جغرافیای انسانی خود باشند.
وی تأکید کرد: ما به دنبال ساختن یک شبکه هوشمند و روایت‌گونه هستیم؛ جایی که روایت‌ها از خودِ مردم بروید و کنشگران، بدون انتظار دستور، با نگاه به گلوگاه‌ها، مسئولیت‌پذیری خود را در سطح روستا و محله به نمایش بگذارند.
انتهای پیام/