به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، بعضی بازی‌ها را نمی‌شود فقط با جدول و امتیاز و ترکیب بازیکنان تعریف کرد؛ بعضی مسابقه‌ها قبل از سوت داور شروع شده‌اند، خیلی سال قبل‌تر، در کوچه‌ها، روی سکوها و در خاطرات نسلی که فوتبال گیلان را با نام‌هایی بزرگ به یاد می‌آورد.
دربی داماش و چوکا از جنس همین بازی‌هاست؛ یک طرف داماش گیلان، باشگاهی با ریشه‌هایی قدیمی در فوتبال رشت که تاریخش به سال‌های دور فوتبال این شهر بازمی‌گردد و با نام‌هایی چون تاج رشت، استقلال رشت، پگاه و سپس داماش، فصل‌های مختلفی از فوتبال گیلان را روایت کرده است. داماش حتی روزهایی را تجربه کرده که در بالاترین سطح فوتبال ایران حضور داشت و در جام حذفی تا فینال هم پیش رفت.
طرف دیگر، چوکای تالش؛ سبزپوشانی که برای فوتبال ایران فقط یک تیم نیستند. تیمی که در دهه 70 و 80 نامش با فوتبال تالش و یکی از پرشورترین ورزشگاه‌های شمال ایران گره خورد؛ جایی که بعدها به «قلعه عقاب‌ها» معروف شد.
و قلعه عقاب‌ها فقط یک اسم نبود. ورزشگاه پوریای ولی تالش جایی بود که تیم‌های بزرگ وقتی واردش می‌شدند، مطمئن نبودند قرار است چه چیزی در انتظارشان باشد.
چوکا در یکی از خاطره‌انگیزترین فصل‌های تاریخش تا رتبه ششم لیگ آزادگان رسید؛ اما چیزی که آن تیم را در حافظه فوتبال ایران ماندگار کرد، فقط جایگاهش در جدول نبود. در قلعه عقاب‌ها، پرسپولیس با نتیجه سه بر یک شکست خورد و استقلال هم به تساوی یک بر یک رسید؛ نتایجی که باعث شد نام چوکا و ورزشگاهش با عنوان «گربه سیاه» تیم‌های بزرگ فوتبال ایران گره بخورد.
سال‌ها گذشته است. فوتبال تغییر کرده، نسل‌ها عوض شده‌اند، نام‌ها روی پیراهن‌ها تغییر کرده و حتی مسیر دو باشگاه بارها از اوج به سقوط و دوباره از سقوط به امید صعود رسیده است.
اما بعضی چیزها هنوز سر جای خودشان هستند؛ سبز چوکا، لاجوردی داماش و قلبی که برای فوتبال گیلان می‌تپد. حالا قلعه عقاب‌ها دوباره میزبان یکی از آن روزهایی است که فوتبال گیلان برایش نفس می‌کشد.
چوکا با هدایت پژمان نوری، در سه بازی یک پیروزی، یک تساوی و یک شکست به دست آورده و حالا برای نزدیک شدن به جمع تیم‌های بالای جدول، به امتیاز این مسابقه چشم دوخته است؛ مسابقه‌ای که سه امتیازش می‌تواند فقط یک عدد در جدول نباشد، بلکه سوختی برای ادامه مسیر سبزپوشان تالش باشد.
در سمت دیگر، داماشِ علی عشوری‌زاد ایستاده؛ تیمی که هنوز دنبال اولین پیروزی فصل است و بیشتر از هر چیز به یک نقطه شروع دوباره احتیاج دارد.
داماش آمده تا از قعر جدول فاصله بگیرد، از حواشی و بحران‌های هفته‌های اخیر عبور کند و شکست خانگی هفته گذشته را جبران کند. برای داماش، این فقط یک مسابقه خارج از خانه نیست؛ شاید فرصتی باشد برای اینکه دوباره خودش را پیدا کند.
برای چوکا هم این فقط یک بازی سه‌امتیازی نیست؛ فرصتی است برای اینکه قلعه عقاب‌ها بار دیگر صدای فوتبال گیلان را به گوش همه برساند و شاید زیباترین بخش داستان همین باشد؛ اینکه دو تیمی که هر کدام بخشی از خاطرات فوتبال این استان را ساخته‌اند، امروز در نقطه‌ای متفاوت از گذشته مقابل هم قرار می‌گیرند.
یک تیم به دنبال صعود از دل جدول، یک تیم به دنبال فرار از قعر؛ اما هر دو به دنبال چیزی فراتر از سه امتیاز. در تالش، تاریخ قرار است دوباره روی چمن راه برود. سبزپوشانِ قلعه عقاب‌ها مقابل لاجوردی‌پوشانِ رشت.
چوکا مقابل داماش. دربی گیلان؛ جایی که گذشته هنوز زنده است و آینده، فقط 90 دقیقه با یک سوت فاصله دارد.
انتهای پیام/