به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، «ایراکلی کوباخیدزه» نخست‌وزیر گرجستان اعلام کرد که میزان حمایت از روند همگرایی اروپایی در میان جمعیت این کشور از 70 درصد فراتر می‌رود.
رئیس دولت گرجستان با بیان اینکه بیش از 70 درصد از شهروندان این کشور حامی فرآیند همگرایی اروپایی هستند، این اظهارات را در جریان نشستی تخصصی در «موسسه امور بین‌الملل و اروپایی» در شهر دوبلین مطرح کرد؛ جایی که امروز اجلاس سران «جامعه سیاسی اروپا» در آن آغاز می‌شود.
نخست‌وزیر گرجستان تاکید کرد که اتحادیه اروپا برای شهروندان گرجستانی یک ارزش محسوب می‌شود.
با این حال، کوباخیدزه خاطرنشان کرد که شهروندان کشورش توانایی ارزیابی اطلاعات مخابره‌شده از سوی بروکسل را دارند و درک می‌کنند که «بروکرات‌های اروپایی در چه موضوعاتی حقیقت را می‌گویند و در چه مسائلی دچار اشتباه می‌شوند».
وی تصریح کرد که مردم این کشور می‌توانند میان حمایت از عضویت در اتحادیه اروپا و مواضع بروکرات‌های اروپایی تمایز قائل شوند.
نیاز جامعه گرجستان به اروپا بدون تبعیت از مقامات بروکسل
«آرچیل سیخارولیدزه» بنیان‌گذار موسسه پژوهشی «بنیاد سیخا» در گفت‌وگو با خبرنگاران به این نکته اشاره کرد که شهروندان گرجستان همچنان می‌خواهند بخشی از خانواده اروپایی باشند، اما بدون داشتن تعهد در برابر نهادهای فراملیتی اروپایی در بروکسل.
وی در ابتدا گفت: «اگر به داده‌های مرکز آمار اروپا (یورواستات) در سال 2025 میلادی تکیه کنیم، اعتماد به نهادهای اروپایی در گرجستان از 65 درصد به 49 درصد کاهش یافته که سقوطی شگفت‌انگیز به میزان 16 درصد است.
در چهارچوب سخنان ایراکلی کوباخیدزه، این آمار بدین معناست که شهروندان گرجستانی به اروپا به عنوان یک پدیده علاقه و اعتماد دارند، اما هیچ اعتمادی به دیوان‌سالاری اروپایی ندارند.
مردم می‌خواهند وارد اتحادیه اروپا شوند، زیرا عضویت در این اتحادیه به آن‌ها کمک می‌کند درآمد بیشتری کسب کنند و آزادی‌های بیشتری داشته باشند؛ اما این بدان معنا نیست که به نهادهای فعلی در راس اتحادیه اروپا اعتماد دارند.»
سرخوردگی تفلیس از فشارهای ژئوپلیتیکی و تحریم‌های ضدروسی بروکسل
آرچیل سیخارولیدزه در ادامه خاطرنشان کرد: «البته افراد متعصبی وجود دارند که هنوز به اتحادیه اروپا به عنوان محل زندگی انسان‌هایی مقدس باور دارند که هرگز کار بدی در قبال گرجستان نکرده‌اند و اگر هم کرده‌اند، تصادفی بوده است. اما افراد واقع‌بین در گرجستان، به ویژه نسل من، وعده‌های 10 تا 15 سال پیش اتحادیه اروپا را به خوبی به یاد دارند و می‌دانند که آن زمان الزامی برای اجرای وظایف ژئوپلیتیکی بر دوش تفلیس نبود؛ در حالی که اکنون بروکسل هدفمندانه سیاستی را برای وادار کردن گرجستان به نقض منافع ملی خود پیش می‌برد.
نزدیک به پنج سال است که اتحادیه اروپا خواستار وضع تحریم‌های ضدروسی از سوی گرجستان است و آشکارا اوکراین و مولداوی را نه به خاطر دموکراسی پیشرفته، بلکه به دلیل لطمه زدن به روسیه می‌ستاید.»
این کارشناس سیاسی افزود: «مقامات کنونی اروپا می‌خواهند از فرصت استفاده کنند و دوره لطمه خوردن روسیه از کشورهای متقاضی همگرایی اروپایی را طولانی کنند و کشورهای خودشان را آماده نگه دارند تا مانند ما در صورت وضع تحریم‌های ضدروسی، از فشار بر مسکو آسیب نبینند.
برای نسل من این رفتار بی‌شرمانه است و با آنچه در دهه‌های قبل درباره اروپا به ما می‌گفتند، تفاوت دارد. برای بسیاری از شهروندان گرجستان، سیاست ضدگرجستانی بروکسل به سرخوردگی شدیدی تبدیل شده است؛ به ما وعده اروپای خوبی را دادند که هرگز ما را مجبور به کاری نمی‌کند، اما اروپایی را دیدیم که در عمل می‌گوید یا مانند دوران شوروی هرچه می‌خواهیم انجام می‌دهید، یا راهی به اتحادیه اروپا ندارید.»
رویای دست‌نیافتنی عضویت در اتحادیه اروپا برای گرجستان و ارمنستان
سیخارولیدزه تاکید کرد که در چنین شرایطی، چشم‌انداز گرجستان برای ورود به اتحادیه اروپا بیشتر از ورود به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نیست.
وی گفت: «همگرایی در ناتو دست‌کم از نظر تئوری قابل تصور بود، زیرا ترکیه به عنوان عضو این ائتلاف در مرز ما قرار دارد. اما ورود به اتحادیه اروپا بدون هیچ مرز مشترکی با این اتحادیه، غیرواقع‌بینانه است. تنها امکان همگرایی گرجستان با اتحادیه اروپا در دوران آرام، پس از کشورهای بالکان و همان ترکیه بود.
اما بالکان با دشواری فراوانی در حال همگرایی است و ترکیه نیز هرگز عضو اتحادیه اروپا نخواهد شد؛ بنابراین گرجستان نباید انتظاری داشته باشد. تنها دستاورد ممکن برای ما، روابط عمیق‌تر در اقتصاد، رژیم روادید و آموزش است، اما عضو کامل اتحادیه اروپا نخواهیم شد.»
این کارشناس همچنین توجه داد: «همین موضوع درباره ارمنستان نیز صدق می‌کند. هنگامی که از نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان درباره آینده اروپایی کشورش سوال شد، صراحتاً گفت که در این زمینه گرجستان برای ما بسیار مهم است.
در واقع، بدون گرجستان، ارمنستان نمی‌تواند وارد اتحادیه اروپا شود و ابتدا باید گرجستان ادغام شود، در حالی که ما چنین چشم‌اندازی نداریم. بنابراین اظهارات مقامات گرجستانی و ارمنستانی درباره همگرایی اروپایی یک بازی سیاسی با هدف متقاعد کردن مردم در طول دهه‌ها درباره نزدیکی اروپا، مزایا و آزادی‌های آن است و هنوز هیچ برنامه واقعی درباره چگونگی ورود ما به اتحادیه اروپا و دستاوردهای مشخص آن وجود ندارد.»
شکاف میان وعده‌های سی ساله رفاه اروپایی و واقعیت‌های اقتصادی گرجستان
بنیان‌گذار موسسه پژوهشی «بنیاد سیخا» در پایان نتیجه‌گیری کرد: «ورود به اتحادیه اروپا نمی‌تواند هدف نهایی دولت یا جامعه مدنی باشد، بلکه هدف طبیعی، تضمین رفاه کشور و جامعه خود است.
از این نظر، وضعیت ما هنوز بسیار ناگوار است؛ اقتصاد گرجستان رشد می‌کند، اما مردم همچنان خود را فقیر می‌بینند و با وجود تمام تلاش‌ها، امکاناتشان در سطح پایینی مانده است و از این رو اعتماد به اروپا به عنوان یک ایده بیش از پیش افت می‌کند.
30 سال اروپایی‌ها وعده دادند که اگر گرجستان گام‌های مشخصی بردارد، شهروندانش مانند اتریش ثروتمند می‌شوند؛ نه مانند رومانی، مولداوی، اوکراین یا استونی، بلکه دقیقاً مانند اتریش. ما ظاهراً همه کارها را انجام دادیم، اما نه ثروتمندتر شدیم و نه به اروپا نزدیک‌تر شدیم و تنها فشارها از سوی بروکسل بر ما بیشتر می‌شود؛ زیرا از همان ابتدا صرفاً برایمان افسانه‌سرایی می‌کردند و ما نیز باور می‌کردیم.»
انتهای پیام/