به گزارش خبرگزاری تسنیم، کمتر کسی رقابت ژاپن برای میزبانی جام جهانی 2022 را به خاطر دارد؛ رقابتی که این کشور در پایان آن، از مجموع 22 رأی نهایی تنها دو رأی به دست آورد. کوزو تاشیما در آن مقطع یکی از چهره‌های حاضر در این تلاش ناکام بود و اکنون رئیس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن قصد دارد این بار به تنهایی وارد میدان شود؛ با هدف کنار زدن جانی اینفانتینو از ریاست فیفا.
تاشیمای 68 ساله شاید در نگاه نخست گزینه‌ای غیرمنتظره برای شورش علیه قدرت مستقر و به چالش کشیدن اینفانتینو به نظر برسد اما او چهره‌ای شناخته شده و مورد احترام در سیاست فوتبال آسیا و جهان است. این مدیر ژاپنی امیدوار است ریاست فیفا را از فضای پرهیاهو و جنجالی سال‌های اخیر خارج کند و به دوره‌ای آرام‌تر، کم‌حاشیه‌تر و مبتنی بر اصول بازگرداند.
در جریان رقابت ناکام ژاپن برای میزبانی جام جهانی 2010، تاشیما توانایی‌های خود را به عنوان یک مدیر انتخاباتی خوش‌برخورد و کارآمد نشان داد. او در آن زمان با عملکرد منظم و توانایی ایجاد ارتباط، توجه بسیاری را جلب کرد. یکی از مقام‌های اتحادیه فوتبال اروپا درباره او گفته بود که تاشیما برخلاف بسیاری از مدیران فوتبال، توانایی کم‌نظیری در گوش دادن بیشتر از صحبت کردن دارد.
شاید او از قدرت شوخی‌های سریع، جذابیت شخصی و کاریزمای اینفانتینو یا سپ بلاتر، رئیس سابق فیفا برخوردار نباشد اما همین ویژگی می‌تواند به نقطه قوتش تبدیل شود. در دورانی که فوتبال جهان بیش از هر زمان دیگری با حاشیه‌های سیاسی و تصمیم‌های جنجالی مدیران ارشد مواجه شده، شخصیتی آرام و کم‌حاشیه ممکن است برای بخشی از اعضای فیفا جذابیت بیشتری داشته باشد.
تاشیما از زمان ورود به شورای فیفا در سال 2015 به ندرت به تیتر رسانه‌های بین‌المللی تبدیل شده است. او امیدوار است همین دوری از جنجال‌ها و توجه رسانه‌ای، تفاوت اصلی‌اش با رئیس فعلی باشد.
تاشیما در پنجم نوامبر، هنگام اعلام نامزدی خود برای ریاست فیفا در انتخابات ماه مارس بر اهمیت اصول و ارزش‌های اخلاقی تأکید کرد. او گفت: موضوع، پیروزی یا شکست نیست، بلکه انتقال نگرش صادقانه، سالم و درستکاری است که فوتبال ژاپن در جهان ایجاد کرده است. آنچه فیفا اکنون به آن نیاز دارد، همین ارزش‌هایی است که ما از آنها محافظت کرده‌ایم. تصمیم گرفتم نامزد شوم تا این پیام را به جهان منتقل کنم.
تاشیما در سال 2002 به عنوان مدیر فنی فدراسیون فوتبال ژاپن منصوب شد و بعدها در دوره‌ای که ژاپن به قدرت نخست فوتبال آسیا تبدیل شد، به ریاست این فدراسیون رسید. با این حال، در عرصه سیاست فوتبال، موازنه قدرت در سال‌های اخیر به سمت غرب آسیا تغییر کرده است؛ از توکیو به ریاض، دوحه و منامه. در ژاپن نگرانی‌هایی وجود دارد که کنفدراسیون فوتبال آسیا بیش از اندازه به عربستان و قطر نزدیک شده و این مسئله بر استقلال تصمیم‌گیری‌های آن تأثیر گذاشته است.
نگاه مقام‌های ژاپنی به فیفا حتی انتقادی‌تر است. نزدیکی اینفانتینو به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا موجب نارضایتی شماری از مدیران فوتبال ژاپن شده است. ایالات متحده بیش از هشت دهه شریک مهم ژاپن در حوزه امنیت و بازار صادراتی بوده اما سیاست‌های ترامپ در زمینه تعرفه‌های تجاری، نزدیکی او به چین و کره شمالی و کاهش محبوبیتش در داخل آمریکا، نگرانی‌هایی را در توکیو ایجاد کرده است.
تابستان گذشته نقطه عطفی در افزایش نارضایتی‌ها بود. ماجرای فولارین بالوگون در جریان جام جهانی و سپس افشای برنامه اینفانتینو برای واگذاری حقوق تجاری مسابقات به سرمایه‌گذاران خصوصی، آخرین ضربه را به اعتماد برخی مدیران ژاپنی وارد کرد.
با وجود این، در ماه اکتبر تسونئیاسو میاموتو، رئیس فدراسیون فوتبال ژاپن که در سال 2024 جانشین تاشیما شد، در همراهی با رهبری کنفدراسیون فوتبال آسیا از اینفانتینو حمایت کرد. تصمیم میاموتو به استعفای تاکشی اوکادا، نایب‌رئیس فدراسیون ژاپن انجامید.
اوکادا، مدافع سابق تیم ملی ژاپن و سرمربی پیشین این تیم در واکنش به تصمیم خود گفت: همواره اعتقاد داشته‌ام که ورزش باید جایگاهی والا داشته باشد و ارزش اجتماعی آن را محترم شمرده‌ام. با این حال، اقدامات اخیر پیرامون جام جهانی فاصله قابل‌توجهی میان باورهای من و تصمیم‌های اتخاذ شده ایجاد کرده است. به عنوان یک ورزشکار نمی‌توانستم این شرایط را بپذیرم و به همین دلیل تصمیم به کناره‌گیری گرفتم.
اوکادا هدایت ژاپن در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی را برعهده داشت؛ آن هم پس از آنکه به دلیل نتایج ضعیف تیم در دیدارهای تدارکاتی، با فشار شدید هواداران و رسانه‌ها برای برکناری مواجه شد. حمایت تاشیما در مقام رئیس فدراسیون نقش مهمی در ادامه کار او داشت و این وفاداری با صعود سامورایی‌های آبی به مرحله حذفی جام جهانی برای نخستین بار در خارج از خاک ژاپن پاسخ داده شد. اکنون نوبت اوکادا بود که از تاشیما حمایت کند؛ اقدامی که همزمان با اعلام نامزدی او برای ریاست فیفا انجام شد و در آسیا بسیاری را غافلگیر کرد.
انتظار می‌رود نامزد اتحادیه فوتبال اروپا نیز به زودی معرفی شود. اگر یوفا تصمیم بگیرد نامزدی رسمی نداشته باشد، تاشیما به اصلی‌ترین رقیب اینفانتینو تبدیل خواهد شد؛ جایگاهی که در حال حاضر رامون وگا، مدافع سابق تاتنهام نیز با اعلام نامزدی خود برای ریاست فیفا به دنبال آن است. وگا احتمالاً از حمایت شماری از اعضای اروپایی و کونکاکاف برخوردار خواهد شد اما ممکن است روابط بین‌المللی لازم برای جذب آرای کافی در سایر قاره‌ها را نداشته باشد.
تاشیما که در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 هفت بازی ملی برای ژاپن انجام داد، احتمالاً قادر نخواهد بود تمام آسیا را پشت‌سر خود متحد کند. با این حال، در شرق و جنوب شرق آسیا از حمایت‌هایی برخوردار خواهد شد؛ مناطقی که فدراسیون فوتبال ژاپن طی سال‌های گذشته با کشورهایی مانند سنگاپور و تایلند روابط نزدیکی ایجاد کرده است.
او شانس پیروزی خود را بین 20 تا 30 درصد ارزیابی کرده است اما همچنان تأکید دارد که هدف اصلی‌اش صرفاً پیروزی در انتخابات نیست، بلکه دفاع از آن چیزی است که درست می‌داند.
اگر تاشیما به ریاست فیفا برسد، جهان فوتبال با مدیری روبرو خواهد شد که تلاش می‌کند توافق‌ها را پشت درهای بسته شکل دهد و تا حد امکان از تبدیل شدن به تیتر نخست رسانه‌ها دور بماند. در چنین دوره‌ای، احتمالاً خبری از نزدیکی نمایشی به رهبران سیاسی جهان نخواهد بود؛ یا دست‌کم این روابط به حداقل ضروری محدود می‌شود.
هواداران فوتبال شاید از حضور مدیری آرام‌تر، کم‌حضورتر در رسانه‌ها و کمتر جنجالی در رأس نهاد حاکم بر فوتبال جهان استقبال کنند. در شرایطی که فیفا بیش از هر زمان دیگری به بازسازی اعتماد عمومی نیاز دارد، کوزو تاشیما می‌تواند همان چهره‌ای باشد که بخشی از فوتبال جهان در انتظارش است.
آیا مردی که ترجیح می‌دهد بیشتر گوش کند تا سخن بگوید، می‌تواند به سلطه اینفانتینو پایان دهد؟
انتهای پیام/