به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، امین بابایی سرپرست فرمانداری اسلامشهر، در جمع اعضای ستاد سرشماری عمومی نفوس و مسکن این شهرستان با تأکید بر اهمیت این مأموریت اظهار داشت: برداشت دقیق آمار جمعیتی، سنگ‌بنای توسعه شهرستان در 10 سال آینده است.
وی با اشاره به اینکه حدود 80 درصد کار سرشماری در شهرستان انجام شده، افزود: 20 درصد باقی‌مانده که در حوزه روستایی است، باید با دغدغه‌مندی کامل، رعایت استانداردهای فنی و با کمترین خطا به سرانجام برسد.
بابایی با تشریح پیوند مستقیم آمار جمعیتی با منابع مالی شهرستان تصریح کرد: گرفتن ظرفیت‌های خاص اعتباری، امکان‌سنجی‌ها و تخصیص اعتبارات از محل تملک دارایی‌های سرمایه‌ای و هزینه‌ای و موضوعاتی که در قالب مالیات بر ارزش افزوده بر اساس ساختار جمعیتی مستقر در شهرها و روستاها توزیع می‌شود، همه در گرو برداشت دقیق آماری است.
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که نگاهی به سیر تحولات جمعیتی اسلامشهر، عمق تغییرات رخ‌داده در این شهرستان را آشکار می‌کند. بر اساس سرشماری سال 1385، جمعیت شهر اسلامشهر 357 هزار و 171 نفر بود. این رقم در سرشماری سال 1395 به 448 هزار و 129 نفر رسید، اما آنچه این آمار رسمی را با تردید جدی مواجه می‌کند، شواهد میدانی و اذعان غیررسمی به حضور جمعیتی بسیار فراتر از ارقام ثبت‌شده است.
اسلامشهر از دهه 1370 تاکنون به یکی از اصلی‌ترین مقاصد سرریز جمعیتی پایتخت تبدیل شده است. عواملی نظیر جهش‌های تورمی، بحران مسکن در تهران و جذابیت نسبی ارزانی زمین و اجاره در این شهرستان، موجب شده تا لایه‌های وسیعی از خانوارهای تهرانی به‌ویژه دهک‌های کم‌درآمد و متوسط به اسلامشهر مهاجرت کنند.
یک مقام استانداری تهران پیش‌تر اعلام کرده بود که اسلامشهر به‌تنهایی میزبان حدود 350 هزار مهاجر بوده است. این حجم مهاجرت، در حالی رخ داده که زیرساخت‌های خدماتی و عمومی شهرستان متناسب با آن رشد نکرده است.
نکته کلیدی آن است که آمار رسمی سرشماری 1395 صرفاً 448 هزار نفر را برای شهر اسلامشهر ثبت کرده است، اما تحلیل‌های میدانی و اظهارات مقامات محلی در سال‌های اخیر، جمعیت واقعی شهرستان را بالغ بر 700 هزار نفر برآورد می‌کنند. این شکاف حدوداً 250 هزار نفری میان آمار رسمی و برآورد واقعی، دقیقاً همان چیزی است که بابایی از آن با عنوان «سنگ‌بنای توسعه» یاد می‌کند؛ زیرا تخصیص اعتبارات عمرانی، سرانه‌های بهداشتی و آموزشی، بودجه حمل‌ونقل و حتی سهمیه مالیات بر ارزش افزوده، همگی بر مبنای همین ارقام رسمی محاسبه می‌شوند.
سرپرست فرمانداری اسلامشهر در ادامه بر اهمیت دقت در شمارش جمعیت روستایی تأکید کرد و گفت: برداشت دقیق جمعیت روستایی، اقدامی در راستای تثبیت زیرساخت‌ها در روستاهای منطقه و تحقق مهاجرت معکوس است؛ به این معنا که با استقرار مناسب خدمات و سرانه‌های عمومی در حوزه‌های روستایی، لایه‌های جمعیتی انگیزه‌ای برای ترک روستا و مهاجرت به شهر نداشته باشند.
این رویکرد، در شرایطی مطرح می‌شود که بسیاری از روستاهای حاشیه اسلامشهر در سال‌های گذشته به دلیل نبود زیرساخت‌های پایه، سکنه خود را از دست داده و به سکونتگاه‌های غیررسمی حاشیه شهر تبدیل شده‌اند.
تحقق مهاجرت معکوس، مستلزم آن است که آمار دقیق جمعیت روستایی مبنای تخصیص اعتبارات قرار گیرد؛ امری که به گفته بابایی، تنها با «کمترین خطا» در 20 درصد باقی‌مانده سرشماری محقق می‌شود.
آنچه سرشماری 1405 را از دوره‌های پیشین متمایز می‌کند، الزام به آشکارسازی جمعیت پنهان و ساکنان مناطق غیررسمی است. اگر آمار این دوره نیز نتواند تصویر واقعی اسلامشهر را منعکس کند، شکاف میان جمعیت و خدمات، که هم‌اکنون نیز به شکل ناترازی در حوزه ترافیک، کمبود مدارس و فشار بر شبکه آب و فاضلاب نمود یافته، در دهه آینده تعمیق خواهد شد.
اسلامشهر با جمعیتی که به گفته کارشناسان احتمالاً از مرز 700 هزار نفر گذشته، دیگر یک شهر اقماری کوچک نیست؛ اما نظام برنامه‌ریزی کشور هنوز با آن به مثابه همان شهر 350 هزار نفری سال 1385 رفتار می‌کند.
سرشماری 1405، آخرین فرصت برای هم‌ترازی آمار با واقعیت است. همان‌گونه که سرپرست فرمانداری هشدار داده، توسعه 10 سال آینده اسلامشهر بر پایه اعدادی بنا می‌شود که امروز در قالب 20 درصد باقی‌مانده در روستاها و مناطق حاشیه‌ای ثبت می‌شوند؛ اعدادی که اگر نادرست باشند، به گفته خود او، «سنگ‌بنای توسعه» را کج خواهند گذاشت.
گزارش از: بهاره عشقی صابر
انتهای پیام/