خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی _ صادق وفایی: «دستمالسرخها» یکی از گروههای متعدد مبارز و مقاومی هستند که نامشان در صفحات تاریخ ایران، از روزهای انقلاب به اینسو ذکر شده است. اینگروه که به رزم پارتیزانی یا چریکی شهره بود، با فرماندهی اصغر وصالی در پاکسازی مناطق مختلف کردستان از ضدانقلاب تاثیر قابل توجهی داشت و در جنگ پاوه جانفشانیهای عجیب و غریبی کرد.
شاید مردم ایران، دستمالسرخها را با فیلم «چ» ابراهیم حاتمیکیا و اصغر وصالی را با شمایل بابک حمیدیان به خاطر بیاورند، اما درباره اینگروه مبارز و فرمانده افسانهایشان، کتاب «خبرنگار جنگی» شامل خاطرات مریم کاظمزاده و مستند «دستمالسرخها» هم منتشر شدهاند.
کتاب «او یکدستمالسرخ بود» شامل خاطرات عبدالله نوریپور که به قلم علیرضا محمدی نوشته و توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده، یکی از منابع مطالعه کارنامه دستمالسرخهاست. راوی اینکتاب یکی از نیروهای اصغر وصالی و دستمالسرخهایی است که در کردستان جنگیدند و شاهد شهادت و مفقودشدن دوستان و رفقای خود بودند. نوریپور متولد 2 خرداد 1332 و یکی از ایرانیهایی است بهقول معروف، «بچهتهرون» هستند و رزمندگان و اهالی جنگ میدانند که بچههای تهرون هم در تاریخ دفاع مقدس 8 ساله ایران، کنار رزمندگان شهرستانی و دیگر استانهای ایران، ایثارگریهای اسطورهای و مثالزدنی کردند.
در پرونده کوتاهی که در تسنیم باز شد، خاطرات ایندستمالسرخ سابق را مرور کردیم و شیوه رزم تهاجمی و کوبنده دستمالسرخها را مورد توجه قرار دادیم که میتواند در بزنگاهها و نقاط حساس تاریخی، الگوی مسئولان ایرانی باشد!
پیش از این، 3 قسمت از اینپرونده منتشر شده که در پیوندهای زیر قابل دسترسی و مطالعه هستند. قسمت چهارم و پایانی پرونده هم مربوط به مقطع پاییز 1358 تا زمان شروع رسمی جنگ تحمیلی در شهریور 1359 و سپس شهادت اصغر وصالی فرمانده دستمالسرخها و دیگر رزمندگان گردانش در جبهه سرپل ذهاب است.
سه قسمت پیشین پرونده در پیوندهای زیر قابل دسترسی و مطالعهاند:
* «روش دستمالسرخها که جواب میداد/نجات اصغروصالی از جوخه اعدام ضدانقلاب»
* «خشاب ژسههایمان را خالی کردیم و با اسلحه خالی به سفارت آمریکا رفتیم»
* «وقتی شهیدچمران از کوره در رفت/هیئت حسن نیت یا سوء نیت؟»
در ادامه مشروح آخرینقسمت پرونده مرور خاطرات عبدالله نوریپور را میخوانیم:
تو کی باشی ما رو بگردی؟
عبدالله نوریپور در خاطرات مربوط به حضور دستمالسرخها در مهاباد، به شبهای اشاره میکند که نیروهای ضدانقلاب به مرکز مخابراتی سپاه تلفن کرده و ضمن تهدید، فحاشی میکردند. گاهی هم تماس گرفته و با ظاهر خیرخواهی، اقدام به نصیحت میکردند تا فرد پشت خط تماس را تخلیه اطلاعاتی کنند.
16 مهر 1358 فاجعه سردشت رخ داد که طی آن، ضد انقلاب 52 پاسدار عمدتا اصفهانی را در کمین به شهادت رساند. پس از اینحادثه بود که سیدیحیی رحیم صفوی و علی صیاد شیرازی که دوستی نزدیک داشتند، از پایگاههای سپاه و ارتش اصفهان راهی کردستان شدند.
پس از فاجعه سردشت بود که عملیاتی برای ضربهزدن به ضد انقلاب طراحی شد و به موجب آن، اصغر وصالی به نیروهای دستمالسرخ و عدهای از نیروهای زبده گردان پنج، آمادهباش داد. همزمان با ایناتفاق بود که هیئت حسن نیت دولت وقت ایران به مهاباد رسید و با وصالی بهعنوان فرمانده وقت سپاه منطقه ملاقات کرد.
پس از دیدار و گفتگو با وصالی، هیئت حسن نیت وارد شهر مهاباد شد تا با سران گروهکهای معاند گفتگو کند. برای حضور در اینجلسه، از اصغر وصالی هم دعوت شد که حین ورودش به نشست، با یکی از نیروهای دموکرات درگیر چالش شد.
فرد دموکرات قصد داشت پیش از جلسه، وصالی را تفتیش بدنی کند که فرمانده سپاه مهاباد روی دست آنفرد زد و گفت: «وقتی حفاظت امام (ره) با ما پاسدارهاست، تو کی باشی ما رو بگردی؟»
خرابکاری همزمان با مذاکره! یکروش قدیمی
نکته مهم تاریخی درباره روزهای حضور هیئت حسن نیت دولت ایران در مهاباد، این است که همزمان با روند مذاکرات دولت با جداییطلبان، نیروهای ضدانقلاب اقدام به فعالیتهای خرابکارانه و ضربههای پراکنده به مقر سپاه میکرد.

تعصب ارتشیها نسبت به سپاهیها؛ بچهمحلهای تهرونیمون!
طبق عبدالله نوریپور از آنها، برخی فرماندهان ارتش به خلاف رویکرد نیروهای ارتشی، با سپاه همکاری نمیکردند. در یکموقعیت هم که تعدادی از نیروهای سپاه در محاصره ضد انقلاب گرفتار شدند، فرماندهان پادگان ارتش کمک یا امکاناتی اعزام نکردند. اما تعدادی از سربازان تهرانی در اسلحهخانه پادگان را شکستند و همراه تعدادی از افسرها و درجهدارها بهطور داوطلبانه به کمک پاسدارها رفتند و گفتند: «میخواهیم از بچهمحلهای تهرونیمون دفاع کنیم!»
مثل یکفیلم اکشن؛ وقتی اصغرها دستمال سرخش را به پیشانی بست!
در یکی از روزهای حضور دستمالسرخها در مهاباد، ضدانقلاب حمله سنگینی به مقر سپاه کرد و اینمکان را به محاصره درآورد. در ایندرگیری شرایطی پیش آمد که اصغر وصالی به گفته همراهانش، دستمال سرخ خود را گردن باز کرده و به پیشانی بست. بعد تلاش کرد به شکار تیربارچی مزاحمی برود که شرایط سختی را به سپاهیها تحمیل کرده بود. وصالی درحالی که یکقبضه آرپیجی روی دوش داشت، بهطور زیگزاگ در ارتفاع حرکت کرد و همرزمانش نیز از او پشتیبانی کردند و پوششاش دادند.
تیربارچی ضدانقلاب موفق نشد وصالی را هدف قرار دهد و او در یکموقعیت مناسب، موفق شد گلوله آرپیجی خود را به سمت موضع تیربارچی شیلک کند. پس از ایناتفاق و کاهش حجم آتش ضدانقلاب، نیروهای ایرانی موفق شدند مقر سپاه را از محاصره خارج کرده و نجات پیدا کنند.
عبدالله نوریپور که در ایندرگیری حضور داشته به عنوان راوی و شاهد آناتفاق میگوید، پس از شکستن محاصره، یکی از نیروهای کمسنوسال و جوانتر دستمالسرخها به وصالی گفت: «اصغرآقا مثل فیلمها بودی!»
روش برنده اصغرآقا در مواجهه با باجخواهی طرف مقابل
آبانماه 1358 زنی با مرکز مخابرات سپاه مهاباد تماس گرفت و اعلام کرد مریم کاظمزاده توسط نیروهای ضد انقلاب دستگیر شده است. واکنشی که اصغر وصالی به اینخبر نشان داد، میتواند نصبالعین و الگوی مسئولان سیاسی و نظامی کشور در مواجهه با باجخواهی و زیادهطلبی دشمنان ایران باشد.
وصالی بهسرعت گوشی تلفن را برداشته و با فرمانداری مهاباد تماس گرفت و گفت اگر خانمی را که بازداشت شده، تا 30 دقیقه دیگر به مقر سپاه بازنگردانند، کل شهر را زیر آتش خمپاره میگیرد و نه میگذارد دموکرات باقی بماند نه کومله!
با گذشت فقط چنددقیقه از اینتماس وصالی، یک خودروی لندروور مقابل مقر سپاه ایستاد و مریم کاظمزاده با عزت و احترام از آن پیاده شد.
قدرتنمایی ایرانیها در مهاباد
نیروهای سپاه در روزهای آتشبس ناشی از مذاکرات هیئت حسن نیت با ضد انقلاب، فرصت مغتنمی داشتند آموزش ببینند. به اینترتیب وصالی و نیروهایش، توانستند پس از برگزاری دوره آموزشی، یک رژه 200 نفره منظم را در شهر مهاباد اجرا کنند و قدرت رزمندگان ایرانی را به رخ ضدانقلاب بکشند.
اتفاق بعدی در تقویم تاریخی جنگ دستمالسرخها، رایگیری برای قانون اساسی جمهوری اسلامی بود که با نظارت و حفاظت نیروهای ایرانی برگزار شد و پس از آن هم پاسدارهای ارومیه، تئاتری را بهنام «سربداران» اجرا کردند که رویکردی انقلابی و ظلمستیز داشت.

اعضای هیئت حسن نیت هم با نتوانستند بپذیرند!
نتیجه مذاکرات هیئت حسن نیت دولت ایران و گروههای معاند، به اینتوافق انجامید که پاسدارها و ارتشیها داخل مهاباد حضور نداشته باشند. کمی بعد هم فرمان تخلیه صادر شد و نیروهای مسلح ایران شهر را خالی کردند که به موجب آن، دستمالسرخها بهطور زمینی از مهاباد به تبریز رفتند. ایننیروها از تبریز راهی تهران شدند و در تهران از آنها خواسته شد مثل روزهای پیش از اعزام به کردستان، نیروهای منافق و ضدانقلاب را در خیابانها و کوچهپسکوچههای تهران مورد تعقیب قرار دهند.
در همانروزها طرح 6 مادهای گروههای کمونیستی غرب کشور مطرح شد که مقدماتی برای خودمختاری کردستان فراهم میکرد و اعضای هیئت حسن نیت نیز با وجود آنکه به نرمش بیش از حد مشهور شده بودند، نتوانستند چنینطرحی را بپذیرند.
با گذشت مدت کمی از ایناتفاق، ضد انقلاب دوباره در کردستان دست به اسلحه شد. همزمان با ایناتفاق، اصغر وصالی فرمانده گروه دستمالسرخها، مسئولیت بخش اطلاعات سیاسی پادگان ولیعصر (عج) در تهران را به عهده داشت.
آخرین دورهمی دستمالسرخها
آخرین دورهمی دستمالسرخها در نوروز سال 1359 رقم خورد. پس از تعطیلات بهاری آنسال، تعدادی از دستمالسرخها داوطلبانه به کردستان رفتند تا در ستونکشی تانکهای ارتش از سقز به بانه حضور داشته باشند. مقصد بعدی ایننیروها سنندج بود چون اوضاع اینشهر بغرنج شده و نیروهای پاسدار برای کمک به ارتشیها اعزام میشدند.
همانزمان به عبدالله نوریپور ابلاغ شد برای انجام ماموریتی سری باید از کشور خارج شود و او پس از آن، از همراهی با دوستان دستمالسرخش محروم شد و اخبار آنها را دورادور پیگیری میکرد.
بچهمحلها در جبهه/شهادت پشت سر هم دستمالسرخها
با شروع رسمی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، اصغر وصالی بخش اطلاعات سیاسی پادگان ولیعصر (عج) را رها کرد و همراه همسرش مریم کاظمزاده راهی جبهه سرپلذهاب شد.
وصالی در جنوب، هدایت گروههای پارتیزانی (چریکی) را به عهده گرفت و شهید ابراهیم هادی شهید شناختهشده کانال کمیل هم که یکی از بچهمحلهای او بود، بهعنوان یکی از نیروهای تحت امرش شروع به نبرد با دشمن کرد.

وصالی و دستمالسرخها در جنوب؛ شهید ابراهیم هادی نفر اول سمت راست
اتفاق بعدی این بود که اسماعیل وصالی برادر کوچکتر اصغر وصالی به جبهه رفت و در کنار برادرش مشغول جنگ با نیروهای بعثی شد.
اولینکسی که از دستمالسرخها در جبهه جنوب به شهادت رسید، هادی مهاجر بود که پس از او نوبت شهادت اسماعیل وصالی رسید. اصغر وصالی پس از ایناتفاق همراه پیکر برادرش به تهران رفت و پس از آن دوباره به منطقه جنگی برگشت.
فرمانده گروه دستمالسرخها ساعلت 11 روز عاشورا همزمان با 28 آبان 1359 از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و طبق پیشبینیاش به شهادت رسید. او پس از اصابت گلوله و مجروحشدن، به بیمارستان اسلامآباد منتقل شد و چندساعت پیش از شهادت را در کما به سر برد.
خاطره معروفی که از شهادت اصغر وصالی روایت میشود، این است که پس از شهادتش، نیروهایی که بهخاطر جنگ پاوه از او بازجویی کرده بودند، حکم جلبش را گرفتند اما هرچه در پیاش برآمدند، موفق به پیداکردنش نشدند و در نهایت یکی از همرزمان وصالی، نشانی او را در بهشت زهرا به افراد مورد اشاره داد. طولی هم نکشید که دستمالسرخهای دیگر به مرور شهید شده و به فرمانده خود ملحق شدند.

شهید اصغر وصالی ساعتی پیش از شهادت
یکی از شهدای دستمالسرخ که پیکرش پیدا نشد، امیر تفرشی است که اوایل سال 1359 توسط دموکراتها ربوده شد و همرزمانش تصور کردند به شهادت رسیده است. اما اردیبهشت 1360 در پی بمباران زندان دولهتو توسط عراق به شهادت رسید و سند تایید شهادتش، گزارشی است که همبندهای او در زندان دادهاند.
عبدالله نوریپور که سال 1359 در پی ماموریت مخفی از ایران خارج شده بود، پس از چندسال حبس در زندانهای انگلستان، اواخر سال 1366 به ایران بازگشت و حکم ماموریت در جبهههای غرب و شمال غرب را دریافت کرد. به اینترتیب بهعنوان فرمانده قرارگاه تاکتیکی مستقر در پاوه راهی منطقه جنگی شد و مدتی را هم در قرارگاه برونمرزی رمضان در واحد طراحی عملیات حاضر شد.
آخرین خاطرات جنگی راوی «او یک دستمالسرخ بود» هم مربوط به عملیاتهای بیتالمقدس 7 و مرصاد است.
انتهای پیام/