
بزرگنمایی جنگ؛ مأموریت تازه گروسی جدیدترین سند پادویی آژانس برای آمریکا و اسرائیل

روزنامه خراسان: اعزام این حجم از جنگ افزارها توسط آمریکا برای نمایش قدرت و فشار مذاکراتی نیست
خراسان/«اعزام این حجم از ناوها و جنگافزارها توسط آمریکا نه یک نمایش قدرت، جنگ روانی و فشاری مذاکراتی، بلکه معطوف به یک تصمیم پیشینی برای جنگ است. قرائن و شواهد متعددی در منطقه و داخل اسرائیل نشان میدهد که آنچه اکنون در جریان است، بیشتر به مراحل پایانی پیش از آغاز یک جنگ شباهت دارد. حتی میتوان گفت که نشانههای وقوع جنگ، از آنچه پیش از جنگ 12روزه دیده میشد، پررنگتر و جدیتر است. احتمالا منطقه در آستانه جنگی گستردهتر از قبل با اهدافی متفاوت خواهد بود. کمیت و کیفیت تسلیحات اعزامی آمریکا بهگونهای است که دشوار میتوان غایت آن را صرفاً فشار به تهران برای یک توافق دانست؛ چرا که اساساً خود آمریکا نیز شانس تحقق چنین توافق یکطرفهای را تقریباً ناممکن میداند.»


«آمادگی برای بدترین سناریو» اصل ضروری برای ایران
فرهیختگان/«تعیین مهلتهای کوتاه و ضربتی، تکنیک کلاسیک ترامپ، برای به حاشیه راندن منطق دیپلماتیک و جایگزینی آن با منطق اضطرار است. او با ایجاد یک پنجره زمانی باریک، تلاش میکند طرف مقابل را در موضع ضعف و انفعال قرار دهد. در این چهارچوب آمادگی برای بدترین حالت ممکن نه به معنای استقبال از جنگ، بلکه تنها راه واقعی برای جلوگیری از آن است. کافی است ترامپ اندکی ضعف از سوی طرف مقابل ببیند تا دست به پیشروی بیشتر بزند.»





«امریکا در حال دنبال کردن «مدل جنگ 12 روزه» است.»
شمس الواعظین: «نکاتی که در جلسه عمان مطرح شد، در مجموع نکات مثبتی بود. اما ناگهان بعد از اجلاس ژنو، لحن ایالات متحده تغییر کرد و همزمان لحن اسرائیلیها هم تندتر شد. جابهجاییها همگی علامت میدهند که اوضاع کمی مخاطره آمیزتر شده است. ایران هم دست خالی نیست. از نظر توان دفاعی، ایران چند امتیاز جدی دارد که ایالات متحده دستکم در آن زمینهها محدود است. این وضعیت تصمیمگیران امریکایی را وادار میکند که در نحوه مواجهه نظامی با ایران تجدید نظر کنند»

صاحبان رانت چنان «سیاست ارزی» را طراحی کردند که مخالفت با آن حمایت از رانت تلقی شود
«هسته اصلی طرح «یکسانسازی نرخ ارز» باید زیر خروارها گزارش توجیهی و سخنپراکنی رسانهای درباره غیراخلاقی بودن رانت واردکنندگان کالای اساسی دفن میشد تا کسی متوجه ترفندی نشود که قرار است دو سیاست کاملا مجزا را در یک شعبدهبازی رسانهای بهعنوان سیاستی واحد جا بزند. صاحبان رانت چنان با مهارت سیاست اول و سیاست دوم را با هم درآمیختند (سیاست انتقال یارانه ارز ترجیحی از ابتدای زنجیره به انتهای زنجیره با سیاست گرانسازی ارز صادرات صنایع بزرگ و انتقال ارز صادرکنندگان بزرگ از تالار اول به دوم) که مخالفت با اجرای آنها بهعنوان حمایت از رانت تلقی شود!»



انتهای پیام/