به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، شب، آرامآرام بر گنبد طلایی حرم مطهر رضوی سایه افکنده بود و صدها شعله کوچک شمع، در امتداد خیابانهای منتهی به بارگاه ملکوتی امام رضا (ع)، روایتگر اندوهی بزرگ بودند. شام غریبان حسینی امسال در حرم مطهر رضوی رنگ و بویی متفاوت داشت، آیینی که علاوه بر سوگ سیدالشهدا (ع)، به نیت گرامیداشت «رهبر شهید» نیز برگزار شد و حال و هوایی خاص به خود گرفت.
حرکت کاروان شام غریبان به سوی حرم رضوی
پس از اقامه نماز مغرب و عشا، کاروان شام غریبان از چهارراه شهدا به سمت حرم مطهر رضوی به حرکت درآمد. در پیشاپیش کاروان، خادمان بارگاه منور رضوی با شمعدانهای روشن گام برمیداشتند و نور لرزان شمعها بر چهرههای سوگواران نقش میبست. اندکی جلوتر، کتیبه بزرگ «نصر من الله و فتح قریب» در میان جمعیت خودنمایی میکرد و در مسیر، خادمان با چوبپرهای سنتی نظم حرکت عزاداران را حفظ میکردند.
مردم نیز از همان ابتدای مسیر، خود را به کاروان رسانده بودند. برخی در سکوت اشک میریختند و گروهی دیگر همراه با کاروان تا حرم مطهر قدم برمیداشتند. حضور مسئولان استانی در کنار زائران و مجاوران و همچنین حضور آیتالله مروی، تولیت آستان قدس رضوی، در میان جمعیت، جلوهای از همدلی و همراهی در این آیین معنوی را به نمایش گذاشته بود.
صحن انقلاب؛ مقصد کاروان سوگ
هرچه کاروان به حرم نزدیکتر میشد، سیل جمعیت نیز فشردهتر میشد. تلفنهای همراه در دستان زائران روشن بود و بسیاری تلاش میکردند لحظههای ناب این مراسم را ثبت کنند. شعلههای شمع در دست خادمان با نسیم شبانه به رقص درمیآمد و پرچمهای سبز و سرخ «یا حسین (ع)» بر فراز جمعیت موج میزد، گویی هر پرچم، روایتی از دلدادگی به مکتب عاشورا را بازگو میکرد.
با ورود کاروان به صحن انقلاب اسلامی، فضای حرم مطهر رنگ دیگری به خود گرفت. ازدحام زائران در اطراف نردهها و مسیرهای منتهی به صحن بیشتر شده بود و صدای مرثیهسرایی در سراسر حرم طنینانداز بود. پخش زنده مراسم از نمایشگرهای گسترده حرم، این امکان را فراهم کرده بود تا زائران در هر نقطه از بارگاه رضوی، همراه این آیین سوگ باشند.
مرثیه هجران و یاد رهبر شهید
نوای سوزناک مرثیه «باور نداریم داغ هجران سخت سیدعلی را» در فضای صحن پیچید و اشک را بر چشمان بسیاری از حاضران نشاند. در این میان، عطر اسپند و عود که در دستان خادمان میسوخت، با نسیم شبانه در هم آمیخته بود و فضایی آکنده از معنویت و اندوه را پدید آورده بود.
کاروان شام غریبان پس از ورود به صحن انقلاب، در میان انبوه جمعیت عزادار به حرکت خود ادامه داد. در همین هنگام، نواهای «تسلیت مولا عالم رضا تسلیت» و «اجرکالله یا صاحبالزمان (عج)» از میان جمعیت برخاست و فضای حرم را لبریز از حزن و ارادت کرد.
صحن انقلاب؛ میعادگاه اشک و ارادت
همزمان، نوای مرثیهخوانی و ذکر مصیبت از عمق جان مداحان اهل بیت (ع) برمیخاست و در میان صحنها میپیچید. صحن انقلاب اسلامی به کانون عزاداری تبدیل شده بود؛ جایی که ابراهیم احمدی و مهدی نیکبخت با ذکر مصائب اهل بیت (ع)، دلهای عزاداران را روانه دشت کربلا میکردند.
حلقههای سینهزنی در گوشه و کنار صحن شکل گرفته بود و صدای منظم سینهها، همچون ضربآهنگی واحد، مظلومیت خاندان پیامبر (ص) را فریاد میزد. پیر و جوان، زن و مرد، زائر و مجاور، همگی در سوگی مشترک گرد آمده بودند؛ سوگی که قرنهاست در دل شیعیان زنده مانده است.
شمعهایی که در دلها روشن ماند
سرانجام، مجلس شام غریبان حسینی در حرم مطهر رضوی با ذکر مصیبت، سینهزنی، مرثیهخوانی و دعا برای تعجیل در ظهور حضرت ولیعصر (عج) به پایان رسید؛ اما شعلههای شمعهایی که آن شب در دست خادمان و عزاداران میسوخت، همچنان در دلهای عاشقان اهل بیت (ع) روشن ماند؛ شعلههایی که روایتگر غربت کربلا، وفاداری به آرمانهای عاشورا و دلدادگی به ساحت مقدس امام رضا (ع) بودند.
انتهای پیام/282