به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، روزنامه زیمان یسرائیل در مقالهای که امروز چهارشنبه منتشر شد، به اهداف پیدا و پنهان تل آویو و آنکارا برای تقابل در کوتاه مدت آینده پرداخت.
در این مقاله آمده است: روابط میان اسرائیل و ترکیه در سالهای اخیر رو به تیرگی نهاده است؛ تیرگی رابطهای که از یک مناقشه سیاسی حاد آغاز شد و به رقابتی انجامید که در شرایطی خاص ممکن است به درگیری مستقیم نظامی منجر شود.
این تنش با منافع ترکیه و اسرائیل در تعارض است و از منافع سیاسی رهبران آنها، یعنی رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، سرچشمه میگیرد.
به زعم این رسانه اسرائیل و ترکیه دارای منافع اقتصادی و ژئوپلیتیکی چشمگیری در حفظ روابط دوجانبه هستند، اما اردوغان و نتانیاهو لحن و ادبیات خود علیه یکدیگر را تشدید میکنند.
اردوغان از رویکرد ضداسرائیلیِ حاکم بر افکار عمومی مردم ترکیه برای تثبیت موقعیت خود به عنوان رهبر جهان اسلام بهرهبرداری میکند؛ در مقابل، نتانیاهو، ترکیه را بخشی از چشمانداز تهدیدات منطقهای و «دلیلی» ادعایی بر لزوم «رهبری امنیتی» خود به تصویر میکشد؛ آن هم در حالی که در حفظ امنیت در تمام زمینههای دیگر ناکام بوده است.
نتیجه این روند، وارد آمدن ضربهای سنگین به تجارت و گردشگری میان دو طرف تشدید تنشها در عرصه سوریه بوده است.
برای اسرائیل، هزینه راهبردی ممکن است بزرگتر باشد: به جای شکلدهی یک ائتلاف منطقهای میان ترکیه، مصر و عربستان سعودی که بتواند وزنهای در برابر ایران باشد، سیاست کنونی روند عادیسازی روابط با عربستان را دشوار کرده و ممکن است ترکیه را به یک قدرت منطقهای متخاصم تبدیل کند.
بدین ترتیب، در حالی که ممکن است هر دو رهبر از تشدید درگیریها دستاوردهای سیاسی کسب کنند، اسرائیل و ترکیه به عنوان دو طرف، تاوان آن را میپردازند و از رابطهای که میتوانست در خدمت منافع بلندمدت هر دو باشد، فاصله میگیرند.
در بخش دیگری از این مقاله آمده است: تیرگی روابط اسرائیل و ترکیه از ترکیب همزمان سه عامل نشأت میگیرد:ایدئولوژی نئوعثمانی و اسلام سیاسیِ اردوغان، سوءاستفاده سیاسی داخلی از این بحران توسط هر دو طرف در آستانه کارزارهای انتخاباتی، و رقابت مستقیم نظامی بر سر آینده سوریه است.
حمله اسرائیل به پایگاه هوایی ابوالظهور در سوریه در اواسط آگوست، همراه با هشدار علنی قدس به آنکارا، مجسمکننده ترکیب این سه عامل است. با این حال، ماورای این تقابل سیاسی و نظامی، دو طرف دارای مصلحت واضح اقتصادی و ژئوپلیتیکی در پرهیز از درگیری و حفظ روابط فیمابین هستند.
از این رو، ادبیات و مواضع دو رهبر، مناقشهای را تشدید میکند که به منافع بلندمدت هر دو طرف آسیب میزند.
اسرائیل از تثبیت نظام جدید در دمشق، تقویت توان نظامی ترکیه و احتمال تبدیل سوریه به عرصه نفوذ نظامی گسترده ترکیه بیم دارد. این تعارضِ منافع، میانجیگری در رویارویی میان اسرائیل و ترکیه در عرصه سوریه را دشوار میکند.
بنابراین، اگرچه مناقشه در سوریه واقعی است و منافع دو طرف در آن با یکدیگر تعارض دارد، تشدید ادبیات تند، این اختلافات استراتژیک را به درگیری مهارنشدنی تبدیل میکند.
با این حال به اعتراف این رسانه تشدید تنش در روابط با ترکیه به خوبی در خدمت اهداف نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، است. بسیاری از تحلیلگران پیش از این هشدار دادهاند که رویارویی گسترده با دشمنان اسرائیل (دشمن تراشی و ایجاد بحران) در آستانه انتخابات به نفع نتانیاهو تمام خواهد شد.
در سناریویی افراطی، این مناقشه ممکن است به لغو انتخابات بینجامد؛ و بر فرض برگزاری آن، ممکن است به تعلیق پروازها و ممانعت از حضور دهها هزار اسرائیلی برای شرکت در رأیگیری منجر شود. جنگ معمولاً احساسات عمومی را برمیانگیزد، امری که میتواند خشم شدید طیف گستردهای از اسرائیلیها از نتانیاهو را به طور موقت فرونشاند.
نتانیاهو پیش از این ثابت کرده است که منافع شخصی، حقوقی و سیاسی او بسیار مهمتر از منافع اسرائیل است. او جنگ در غزه را به خاطر حفظ ائتلاف و حکمرانی خود، به قیمت جان گروگانها، نظامیان و غیرنظامیان به درازا کشاند؛ جنگ با ایران را حدود شش ماه پیش از موعد مقرر انتخابات آغاز کرد؛ و اکنون که جنگ در ایران و غزه به بنبست رسیده است، منافع خود را در گشودن جبههای دیگر میبیند.
تام باراک، فرستاده دولت آمریکا، اقدام اسرائیل را «تنشزایی غیرضروری» توصیف کرد که میتواند «پیش از انتخابات عواید زیادی داشته باشد».
حزب لیکود اخیراً بنرهای تبلیغاتی بزرگی نصب و ویدئوهایی منتشر کرده است که اردوغان را در کنار رهبران ایران و حزبالله زیر عنوان «آنها خواستار شکست نتانیاهو هستند، نگذارید پیروز شوند» نشان میدهد.
این اقدام، این برداشت را تقویت میکند که بحران با ترکیه برای اهداف سیاسی داخلی اسرائیل مورد سوءاستفاده قرار می گیرد و تنشها با ترکیه را به قلب کارزار انتخاباتی نتانیاهو منتقل می کند.
پس از سلسله ناکامیهایی که به شکست 7 اکتبر(عملیات طوفان الاقصی) و ادامه جنگ برای قریب به سه سال پس از آن بدون اتخاذ تصمیمات روشن انجامید، به نظر میرسد نتانیاهو در سالهای اخیر تلاش کرده است تا یک تهدید امنیتی مداوم را حفظ کند تا اهمیت سیاسی خود را بر جای نگه دارد.
بله، نتانیاهو تلاش میکند در آستانه انتخابات آتش یک جنگ منطقهای را برافروزد و دلایل موجهی وجود دارد که فرض کنیم او در تشدید تنش با ترکیه پیشقدم میشود، درست همانطور که در جنگ ناموفق با ایران انجام داد.
شعار حزب لیکود که اردوغان را در زمره سرسختترین دشمنان اسرائیل قرار میدهد، این استدلال را تقویت میکند که نتانیاهو تیرگی روابط را فرصتی سیاسی برای تقویت پایگاه رای خود و شاید هم برای فروپاشاندن خشم عمومی و بازیافتن برخی حمایتها میبیند.
انتهای پیام/