به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان،در حالی که روزهای اخیر، مراجعین به مراکز تصویربرداری زنجان با چالشهای جدی مواجه بودهاند، از کار افتادگی بخشی از خدمات دستگاه امآرآی (MRI) بیمارستان آیتالله موسوی، موج جدیدی از نگرانی را در میان بیماران و کادر درمان ایجاد کرده است. این وضعیت در حالی رخ داده که زنجان به عنوان یک قطب پزشکی در منطقه، نه تنها مراجعین خود را، بلکه بیماران شهرستانهای همجوار را نیز به خود جذب میکند.
با از مدار خارج شدن بخشی از خدمات دستگاه بیمارستان موسوی، بار سنگین مراجعات به سمت بیمارستان ولیعصر (عج) و مرکز خاتمالانبیا سرازیر شده است. بیمارستان ولیعصر که یکی از سه مرکز اصلی و پرتردد شهر است، با وجود فعالیت شبانهروزی و 24 ساعته، اکنون با حجم بیسابقه مراجعات روبروست که میتواند ریسک فرسودگی تجهیزات و خرابیهای زنجیرهای را بهشدت افزایش دهد.
بحران فعلی، پرسش بنیادین و چالشبرانگیزی را پیش روی مسئولان نظام سلامت استان قرار داده است: آیا با توجه به جمعیت استان و نقش زنجان در پذیرش بیماران شهرستانهای اطراف، تکیه بر همین تعداد محدود از دستگاههای امآرآی، مدیریت صحیح منابع سلامت محسوب میشود؟
در حالی که معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی زنجان از ورود قطعه مورد نیاز دستگاه موسوی و بازگشت آن به مدار در هفته جاری خبر میدهد، اما واقعیتهای میدانی نشان میدهد که این یک «راهکار موقت» برای یک «معضل ساختاری» است. مسئله اصلی، تنها خرابی یک قطعه نیست؛ بلکه فرسودگی تجهیزات و عدم هماهنگی میان ظرفیت موجود و حجم مراجعین است.
با نگاهی به ظرفیتهای فعلی، مشخص است که بیمارستان ولیعصر و مرکز خاتمالانبیا تحت فشار شدید عمل میکنند. این فشار شبانهروزی بر دستگاهها، عمر مفید آنها را کاهش داده و میتواند منجر به وقوع بحرانی شود که در آن، تنها مرکز باقیمانده نیز از مدار خارج گردد؛ سناریویی که در صورت وقوع، زنجان را با بنبست در خدمات تصویربرداری مواجه خواهد کرد.
از سوی دیگر، تمرکز دانشگاه بر خرید دستگاه برای بیمارستان قیدار و منطقه محروم قیدار، اگرچه از نظر عدالت در سلامت گامی مثبت به نظر میرسد، اما این سوال را برجسته میکند که چرا در مرکز استان و در بیمارستانهای پرتردد مانند موسوی، استراتژی جایگزینی و نوسازی دستگاهها با چنین سرعت و دقتِ پیشدستانهای دنبال نشده است؟
واقعیت این است که زنجان با ورود مراجعین از شهرستانهای همجوار، فراتر از یک شهر معمولی عمل میکند. با توجه به اینکه دستگاههای پزشکی نیمعمر مشخصی دارند و پس از گذشت سالها نیاز به تعمیرات سنگین و در نهایت تعویض پیدا میکنند، به نظر میرسد برنامهریزی برای «جایگزینی تجهیزات» در دانشگاه علوم پزشکی زنجان، همواره یک قدم از واقعیت نیاز مراجعین عقبتر بوده است.
علاوه بر چالش تجهیزات، شکاف میان ظرفیت بخش دولتی و هزینههای بالای بخش خصوصی، بیماران کمبضاعت را در میان دو چنگال «انتظار طولانی در بیمارستان» و «هزینه گزاف در مراکز خصوصی» گرفتار کرده است. وقتی بخش خصوصی پای کار است اما پوششهای بیمهای مناسب نیست، بیمار تنها در برابر هزینههای سنگین یا معطل شدن در صفهای طولانی درمان، بیدفاع میماند.
در نهایت، باید پرسید: آیا دانشگاه علوم پزشکی زنجان برای جلوگیری از تکرار این بحرانها، صرفاً به دنبال «تعمیر قطعات» است یا برنامهای جامع برای «توسعه زیرساختها» و خرید دستگاههای جدید جهت پوشش نیاز واقعی استان در دستور کار دارد؟ پاسخ به این پرسش، تعیینکننده کیفیت خدمات سلامت در روزهای پیش رو خواهد بود.
وجود همچین مشکلاتی علاوه بر چالشهای فنی و تجهیزاتی، بحران نوبتدهی نیز ابعاد جدیدی از درماندگی مراجعین را نمایان کرده است. در شرایط عادی، انتظار برای دریافت پاسخ کتبی بیماران در بیمارستان ولیعصر (عج) با وجود شلوغی، حدود دو هفته برآورد میشد؛ اما با بروز اختلال در دستگاه موسوی و فشار مضاعف بر سایر مراکز، این دوره انتظار بهطرز نگرانکنندهای به بیش از 20 روز کشیده شده است. این افزایش بیسابقه در زمان انتظار، نشاندهنده گسیختگی در مدیریت جریان مراجعین است.
بدیهی است که در این میان، بیماران با شرایط اورژانسی و موارد بحرانی، بیش از هر کس دیگری قربانی این «سهلانگاریهای مدیریتی» میشوند. وقتی مدت انتظار برای یک جوابدهی حیاتی از دو الی سه روز به بیش از یک هفته افزایش مییابد، مرز میان «انتظار عادی» و «به خطر افتادن جان بیمار» از بین میرود و در واقع، بیماران آسیبپذیر در پی تأخیرهای ناشی از عدم کفایت زیرساختها، همچون مهرههای سوخته در این بحران، از سلامت خود میگذرند.
تأمین قطعه کلیدی امآرآی موسوی؛ بازگشت دستگاه به مدار خدمت در هفته جاری
محمدحسن رستمخانی، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی زنجان، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در زنجان، با اشاره به مختل شدن بخشی از خدمات دستگاه امآرآی (MRI) بیمارستان آیتالله موسوی، از ورود قطعه مورد نیاز «کلد هد» (Cold Head) از خارج از کشور خبر داد و تأکید کرد که این دستگاه طی این هفته بهطور کامل به مدار خدمترسانی بازمیگردد.
رستمخانی در خصوص جزئیات فنی و زمانبندی بازگشت دستگاه اظهار داشت: خوشبختانه با هماهنگی با شرکت پشتیبان، این قطعه وارد شده و ظرف فردا یا پسفردا به زنجان میرسد. دستگاه بهطور کامل از کار نیفتاده بود، اما با تعویض این قطعه در همین هفته، خدمات آن دوباره بهصورت کامل ارائه خواهد شد. همچنین تأمین اعتبار نیز مشکلی ندارد و با شرکت صحبت شده است.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی زنجان در پاسخ به این پرسش که آیا فشار کاری بر دستگاههای دیگر مانند بیمارستان ولیعصر ریسک خرابی را بالا برده است، گفت: دستگاههای پزشکی نیمعمر دارند؛ معمولاً تا 5 سال عملکرد خوب و پس از 10 سال باید از چرخه خارج شوند. ما هر طور شده تلاش میکنیم تا بیمارستانهای ولیعصر و خاتمالانبیا خدمات خود را ارائه دهند تا مشکل مراجعین پیش نیاید.
وی در ادامه با اشاره به چالشهای اقتصادی در تجهیزات پزشکی تصریح کرد: به دلیل تحریم و نوسانات دلار، قیمتها بهشدت بالا رفته است. ما سال گذشته برای تأمین دستگاه با وزارت بهداشت قرارداد بستیم که به دلیل افزایش قیمت محقق نشد. اکنون قیمت دستگاه امآرآی حدود 200 میلیارد تومان برآورد میشود که تأمین آن از طریق بودجه دولتی و کمکهای خیرین انجام خواهد شد.
رستمخانی با تبیین استراتژی جدید دانشگاه در تأمین تجهیزات، افزود: اولویت اول ما در حال حاضر، پیگیری خرید دستگاه امآرآی برای بیمارستان امیرالمومنین قیدار است. این منطقه با جمعیت بالای 200 هزار نفر، عمدتاً روستایی و محروم است و مراجعین آنها به زنجان میآیند. کارهای اولیه، نامهنگاریها و رایزنیها انجام شده و از سوی وزارت بهداشت نیز قولهای مساعدی دریافت کردهایم.
وی در پایان در خصوص پوشش بیمهای و تعرفههای بخش خصوصی که موجب سرگردانی برخی بیماران میشود، خاطرنشان کرد: مراکز خصوصی در زنجان بهصورت 24 ساعته فعالیت میکنند، اما موضوع پوششهای بیمهای و تعرفهها در اختیار دانشگاه نیست.
انتهای پیام/