به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، محمد عسلی از پیشکسوتان عرصه رسانه استان فارس طی یادداشتی اختصاصی با عنوان «شهرداری شیراز؛ میان دستاورد‌های عمرانی و ضرورت تحول دررفع موانع ترافیکی» که در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار داده، نوشت:
شیراز، شهر شعر و ادب، فرهنگ و تمدن، باغ‌های ایرانی و میراث تاریخی، تنها یک مرکز جمعیتی در جنوب کشور نیست؛ بلکه یکی از مهمترین سرمایه‌های فرهنگی، گردشگری و اقتصادی ایران به شمار می‌رود. شهری که نام آن با حافظ و سعدی، باغ ارم، تخت جمشید در حوزه پیرامونی آن و تاریخ پرافتخار فارس پیوند خورده است، شایسته مدیریتی فراتر از اداره معمول خدمات شهری است.
از این منظر، عملکرد شهرداری شیراز را نمی‌توان صرفاً با تعداد پروژه‌های عمرانی، میزان آسفالت معابر، احداث پل‌ها، پارک‌ها و زیباسازی خیابان‌ها ارزیابی کرد. معیار اصلی موفقیت مدیریت شهری آن است که شهروندان تا چه اندازه از زندگی در شهر خود رضایت دارند و آیا شیراز توانسته است متناسب با جایگاه تاریخی و فرهنگی خود، به شهری برخوردار از استاندارد‌های مطلوب زندگی تبدیل شود؟
بدون تردید، توسعه زیرساخت‌های شهری، احداث تقاطع‌های غیرهمسطح، بهسازی معابر، توسعه فضای سبز، ایجاد بوستان‌ها و اجرای طرح‌های عمرانی از وظایف اساسی شهرداری است.
شیراز در سال‌های گذشته شاهد اجرای طرح‌های مختلف عمرانی و خدماتی بوده و نمی‌توان تلاش مجموعه مدیریت شهری و کارکنان شهرداری را در این زمینه نادیده گرفت.
اما مسئله اینجاست که توسعه عمرانی نباید به هدف نهایی مدیریت شهری تبدیل شود. ساخت یک پل یا زیرگذر زمانی ارزشمند است که به کاهش واقعی ترافیک، صرفه‌جویی در وقت شهروندان و کاهش آلودگی هوا منجر شود.
احداث بوستان نیز زمانی موفق است که نگهداری آن، دسترسی عمومی و توزیع عادلانه فضای سبز در محلات مختلف مورد توجه قرار گیرد. به بیان دیگر، شهروندان بیش از آنکه به آمار پروژه‌های افتتاح‌شده نیاز داشته باشند، به نتیجه ملموس این پروژه‌ها در زندگی روزمره خود احتیاج دارند هیچ شک نباید داشت که شهردارشیراز در توسعه و عمرانی شهر شیراز یکی از موفق‌ترین شهرداری‌های کشور است که شیراز تا به حال به خود دیده است.
اما یکی از مسائل اساسی شیراز، وضعیت ترافیک و ضرورت تکمیل شبکه حمل‌ونقل عمومی است. افزایش جمعیت، گسترش محدوده شهری، توسعه خودرو‌های شخصی و تمرکز فعالیت‌های اداری و تجاری در برخی مناطق، فشار قابل‌توجهی بر شبکه معابر وارد کرده است.
توسعه مترو، اتوبوسرانی، مسیر‌های پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری باید در اولویت برنامه‌های شهرداری قرار گیرد. راه‌حل ترافیک تنها ساخت خیابان و پل بیشتر نیست؛ زیرا تجربه شهر‌های بزرگ جهان نشان می‌دهد که گسترش بی‌رویه معابر بدون تقویت حمل‌ونقل عمومی، در بلندمدت نمی‌تواند مشکل ترافیک را حل کند.
شیراز به یک برنامه جامع و بلندمدت حمل‌ونقل نیاز دارد؛ برنامه‌ای که محلات مسکونی را به مراکز اقتصادی، فرهنگی، آموزشی و درمانی متصل کند و استفاده از خودرو‌های شخصی را به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل نکند.
شیراز از معدود شهر‌های ایران است که هویت فرهنگی آن می‌تواند به یک مزیت بزرگ اقتصادی تبدیل شود. گردشگری ادبی، تاریخی، مذهبی، پزشکی و طبیعت‌گردی، ظرفیت‌هایی هستند که می‌توانند فرصت‌های شغلی فراوانی ایجاد کنند.
با این حال، هنوز میان ظرفیت‌های گردشگری شیراز و میزان بهره‌برداری اقتصادی و فرهنگی از این ظرفیت‌ها فاصله وجود دارد.
شهرداری باید در کنار حفظ و مرمت بافت تاریخی، به احیای محلات قدیمی، ساماندهی مسیر‌های گردشگری، ایجاد فضا‌های فرهنگی و حمایت از فعالیت‌های هنری توجه بیشتری نشان دهد.
شیراز نباید تنها شهری باشد که گردشگران برای بازدید از چند بنای تاریخی به آن سفر می‌کنند؛ بلکه باید مقصدی باشد که گردشگر در آن با فرهنگ، هنر، ادبیات، خوراک، معماری و زندگی اجتماعی مردم فارس آشنا شود.
یکی از شاخص‌های مهم ارزیابی شهرداری، میزان توزیع عادلانه امکانات و خدمات شهری است. شهروندی که در محلات برخوردار زندگی می‌کند نباید از امکاناتی چندین برابر شهروند ساکن در مناطق کمتر برخوردار بهره‌مند باشد.
توسعه فضای سبز، نظافت، روشنایی معابر، حمل‌ونقل عمومی، امکانات ورزشی، فرهنگی و خدمات اجتماعی باید متناسب با نیاز‌های همه مناطق شهری صورت گیرد.
توجه ویژه به مناطق کم‌برخوردار، نه یک اقدام تبلیغاتی، بلکه وظیفه‌ای اساسی در مدیریت شهری است. عدالت شهری زمانی تحقق پیدا می‌کند که کیفیت زندگی در محلات مختلف به یکدیگر نزدیک شود.
شیراز با توجه به شرایط اقلیمی و محدودیت منابع آب، نمی‌تواند در توسعه فضای سبز از الگو‌های پرمصرف استفاده کند. مدیریت مصرف آب، توسعه آبیاری هوشمند، استفاده از پساب تصفیه‌شده، انتخاب گونه‌های گیاهی سازگار با اقلیم و حفاظت از باغ‌های ارزشمند شهر باید در کانون برنامه‌های شهرداری قرار گیرد.
همچنین آلودگی هوا، مدیریت پسماند، تفکیک زباله از مبدأ و جلوگیری از تخریب فضا‌های طبیعی پیرامون شهر از موضوعاتی است که نیازمند برنامه‌ریزی علمی و مستمر است.
شهرداری موفق، شهرداری‌ای نیست که فقط شهر امروز را زیباتر کند؛ بلکه باید از منابع طبیعی و زیست‌محیطی برای نسل‌های آینده نیز حفاظت کند.
یکی از موضوعات مهم در ارزیابی عملکرد شهرداری، نحوه هزینه‌کرد درآمد‌های شهری است. شهروندان حق دارند بدانند عوارض، بهای خدمات و درآمد‌های شهرداری چگونه دریافت و در چه بخش‌هایی هزینه می‌شود.
انتشار گزارش‌های شفاف مالی، اعلام هزینه تمام‌شده پروژه‌ها، معرفی پیمانکاران، نظارت بر قرارداد‌ها و ارائه گزارش پیشرفت طرح‌های عمرانی می‌تواند اعتماد عمومی را افزایش دهد.
همچنین لازم است شهروندان در تصمیم‌گیری‌های مهم شهری نقش بیشتری داشته باشند. مدیریت شهری نباید صرفاً از بالا به پایین عمل کند؛ بلکه باید صدای مردم، متخصصان، دانشگاهیان، تشکل‌های اجتماعی و صاحبان کسب‌وکار را بشنود.
شهرداری شیراز باید در کنار وظایف خدماتی و عمرانی، نقش مؤثرتری در تقویت اقتصاد شهری ایفا کند. حمایت از گردشگری، صنایع خلاق، مشاغل فرهنگی و رسانه‌ای، بازار‌های محلی، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و توسعه زیرساخت‌های اقتصادی می‌تواند به رونق کسب‌وکار‌ها کمک کند.
البته شهرداری به‌تنهایی مسئول حل مشکل بیکاری نیست، اما می‌تواند با کاهش موانع اداری، تسهیل صدور مجوزها، ایجاد امنیت سرمایه‌گذاری و همکاری با دستگاه‌های اقتصادی، زمینه اشتغال و تولید ثروت را فراهم سازد.
خوشبختانه علی‌رغم مشکلات مالی ناشی از شرایط جنگی شهرداری شیراز با تحول افرینی نقش بی بدیلی در ارائه خدمات شهری داشته است ازاین رو مردم شیراز برای پرداخت عوارض، خود را در رفع موانع و استفاده از منابع شریک می‌دانند.
انتهای پیام/424